Τι αλλάζει στη σχέση όταν ο ένας σύντροφος ξεκινά ψυχοθεραπεία; Η ψυχοθεραπεύτρια Ιωάννα Αρτέμη εξηγεί πώς επηρεάζονται οι ισορροπίες

19 Νοεμβρίου 2026, 12:24
Μοιραστείτε το:
Τι αλλάζει στη σχέση όταν ο ένας σύντροφος ξεκινά ψυχοθεραπεία; Η ψυχοθεραπεύτρια Ιωάννα Αρτέμη εξηγεί πώς επηρεάζονται οι ισορροπίες

Η ψυχοθεραπεία είναι μια προσωπική διαδρομή αυτογνωσίας, που μπορεί να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε τον εαυτό μας, τις ανάγκες μας και τις σχέσεις μας.

Όταν, όμως, μέσα σε μια συντροφική σχέση ο ένας από τους δύο ξεκινά ψυχοθεραπεία και ο άλλος όχι, είναι πιθανό να προκύψουν αλλαγές στη μεταξύ τους δυναμική.

Η αναγνώριση νέων αναγκών, η επανεξέταση παγιωμένων συμπεριφορών και η ανάδειξη ζητημάτων που μέχρι πρότινος έμεναν ανεπεξέργαστα μπορούν να επηρεάσουν τον τρόπο με τον οποίο οι δύο σύντροφοι επικοινωνούν και σχετίζονται.

Η Ιωάννα Αρτέμη, Κοινωνική Λειτουργός και Συστημική Ψυχοθεραπεύτρια, συνεργάτιδα του Κέντρου Ψυχοθεραπείας «Φρόσω Φωτεινάκη & Συνεργάτες», εξηγεί στο Bovary πώς η ψυχοθεραπεία του ενός μπορεί να επηρεάσει τη σχέση, ποιες προκλήσεις ενδέχεται να προκύψουν και πώς αυτή η προσωπική διαδρομή μπορεί να λειτουργήσει είτε ως αφορμή απομάκρυνσης είτε ως ευκαιρία για μεγαλύτερη σύνδεση.

Πώς επηρεάζεται η ισορροπία του ζευγαριού όταν ο ένας κάνει ψυχοθεραπεία

Τι συμβαίνει σε μια σχέση όταν ο ένας σύντροφος κάνει ψυχοθεραπεία και ο άλλος όχι;

«Μπορεί να μη συμβεί και τίποτα. Η ψυχοθεραπεία είναι μια προσωπική διαδικασία και δεν συνεπάγεται αυτομάτως ότι θα επηρεάσει τη συντροφική σχέση. Ωστόσο, μέσα από αυτή τη διαδικασία, το άτομο μπορεί να αρχίσει να αναγνωρίζει καλύτερα τις ανάγκες του, τα συναισθήματά του και τα μοτίβα που επαναλαμβάνει στις σχέσεις του. Κατά συνέπεια, είναι πιθανό να ανακαλύψει νέους τρόπους να επικοινωνεί, να εκφράζει τη δυσαρέσκειά του, να διεκδικεί ή να ζητά φροντίδα και στήριξη. Αυτές οι αλλαγές μπορεί να επηρεάσουν τον τρόπο με τον οποίο σχετίζεται με τον σύντροφό του.

»Επίσης, στην ψυχοθεραπεία μπορεί να επεξεργάζεται κανείς στοιχεία της οικογενειακής του ιστορίας, όπως οι σχέσεις με τους γονείς, τα βιώματα της παιδικής ηλικίας, καθώς και παλαιότερες δύσκολες ή τραυματικές εμπειρίες. Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, μπορεί να ανακαλεί και να φέρνει στην επιφάνεια αναμνήσεις, συναισθήματα και ζητήματα που ενδεχομένως παρέμεναν για χρόνια ανεπεξέργαστα. Αυτό μπορεί να τον κάνει πιο ευάλωτο συναισθηματικά και να δημιουργήσει την ανάγκη να μοιραστεί με τον σύντροφό του όσα αναδύονται στη θεραπεία, αναζητώντας την κατανόηση και τη στήριξή του.

»Ο σύντροφος που δεν κάνει ψυχοθεραπεία μπορεί να μην είναι εξοικειωμένος με τη διαδικασία της αυτοπαρατήρησης και της συναισθηματικής διερεύνησης, με αποτέλεσμα να δυσκολεύεται κάποιες φορές να κατανοήσει τις αλλαγές ή τις νέες συνειδητοποιήσεις του άλλου. Δεν χρειάζεται, ωστόσο, να έχουν και οι δύο την ίδια εμπειρία για να μπορούν να μοιράζονται και να επικοινωνούν όσα τους απασχολούν. Η ψυχοθεραπεία είναι μια εμπειρία που ο ένας σύντροφος φέρνει μέσα στη σχέση και μπορεί να μοιραστεί με τον άλλον. Είναι σαν να ανακαλύπτει κανείς έναν καινούργιο τρόπο να παρατηρεί τον εαυτό του και τις σχέσεις του και να προσκαλεί τον σύντροφό του να γνωρίσει κι εκείνος αυτή την πλευρά του. Δεν χρειάζεται να έχουν και οι δύο την ίδια εμπειρία ή εξοικείωση με τη διαδικασία».

Ο σύντροφος που δεν κάνει ψυχοθεραπεία μπορεί να αισθανθεί ότι ο άλλος τον κρίνει;

«Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε πώς θα αισθανθεί ο σύντροφος που δεν κάνει ψυχοθεραπεία. Αυτό εξαρτάται από τη μεταξύ τους σχέση, τις ανασφάλειες που μπορεί να υπάρχουν, αλλά και από τον τρόπο με τον οποίο ο άνθρωπος που κάνει ψυχοθεραπεία εντάσσει αυτή την εμπειρία στη συντροφική τους σχέση. Μερικές φορές, ο σύντροφος που κάνει ψυχοθεραπεία μπορεί να αισθανθεί ότι, μέσα από τη διαδικασία αυτή και την επικοινωνία του με έναν ειδικό, έχει αποκτήσει μεγαλύτερη κατανόηση της μεταξύ τους σχέσης ή των δυσκολιών που αντιμετωπίζουν. Ενδέχεται, μάλιστα, να θεωρεί ότι η δική του οπτική είναι πιο έγκυρη, καθώς την έχει συζητήσει με έναν επαγγελματία ψυχικής υγείας. Αν, λοιπόν, χρησιμοποιεί επιλεκτικά ή παρερμηνεύει όσα συζητά στη θεραπεία, προκειμένου να ενισχύσει τη θέση του ή να υπερισχύσει σε μια διαφωνία, ο άλλος σύντροφος μπορεί εύλογα να αισθανθεί ότι κρίνεται, ότι αμφισβητείται ή ότι βρίσκεται σε μειονεκτική θέση. Μια τέτοια στάση, ωστόσο, δεν βοηθά τη σχέση, καθώς μπορεί να δημιουργήσει απόσταση μεταξύ των συντρόφων και να δυσκολέψει την ανάπτυξη ενός ανοιχτού διαλόγου, στον οποίο και οι δύο έχουν χώρο να εκφράσουν τη δική τους οπτική.

»Υπάρχει, ακόμη, η πιθανότητα ο σύντροφος να αισθανθεί ότι βρίσκεται υπό διαρκή παρατήρηση ή αξιολόγηση, σαν κάθε συμπεριφορά του να περνά από το «μικροσκόπιο» της ψυχοθεραπείας. Είναι σημαντικό, λοιπόν, η θεραπευτική εμπειρία να μη χρησιμοποιείται ως επιχείρημα υπεροχής («ο θεραπευτής μου είπε ότι», «εγώ έχω δουλέψει με τον εαυτό μου, εσύ όχι»), αλλά ως μια προσωπική διαδικασία που μπορεί να βοηθήσει τον άνθρωπο να κατανοήσει καλύτερα τον εαυτό του και να συμμετέχει στη σχέση με μεγαλύτερη επίγνωση. Η ψυχοθεραπεία δεν δίνει σε κανέναν το αλάθητο ούτε καθιστά τη δική του οπτική πιο έγκυρη από την οπτική του συντρόφου του».

Πώς μπορεί να αλλάξει η σχέση μέσα από την ψυχοθεραπεία

Μπορεί η ψυχοθεραπεία να φέρει στην επιφάνεια προβλήματα που προϋπήρχαν στη σχέση, αλλά δεν είχαν αναγνωριστεί;

«Η ψυχοθεραπεία δεν δημιουργεί προβλήματα εκεί που δεν υπάρχουν. Μπορεί να αναδείξει πλευρές της σχέσης που μέχρι τότε δεν είχαν απασχολήσει ιδιαίτερα το άτομο ή να το βοηθήσει να δει διαφορετικά ζητήματα που το προβλημάτιζαν, αλλά δεν είχε επεξεργαστεί. Παράλληλα, μπορεί να συμβάλει στην αναζήτηση λύσεων, οι οποίες θα βοηθήσουν το ζευγάρι να κατανοήσει καλύτερα ο ένας τον άλλον και να διαμορφώσει έναν πιο ικανοποιητικό τρόπο συνύπαρξης».

Η ψυχοθεραπεία μπορεί να οδηγήσει σε έναν χωρισμό ή, αντίθετα, να βοηθήσει ένα ζευγάρι να έρθει πιο κοντά;

«Μπορεί να συμβούν και τα δύο. Η ψυχοθεραπεία μπορεί να βοηθήσει έναν άνθρωπο να κατανοήσει βαθύτερα τις ανάγκες και τις επιθυμίες του, να αναγνωρίσει τι τον ικανοποιεί και τι τον δυσκολεύει στη συντροφική του ζωή και να διαπιστώσει αν η σχέση του εξακολουθεί να τον εκφράζει. Σε ορισμένες περιπτώσεις, αυτή η συνειδητοποίηση μπορεί να τον οδηγήσει ακόμη και στην απόφαση να αποχωρήσει.

»Δεν είναι λίγες οι φορές που κάποιος ξεκινά ψυχοθεραπεία έχοντας ως βασικό προβληματισμό την ερωτική του ζωή. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι στόχος της θεραπείας είναι να αλλάξει ο σύντροφός του ή να προσαρμοστεί εκείνος στις δικές του ανάγκες. Αντίθετα, η θεραπευτική διαδικασία εστιάζει στην κατανόηση του προσωπικού του ρόλου στη μεταξύ τους δυναμική, στην ανάληψη της ευθύνης που του αναλογεί και στην αναζήτηση νέων τρόπων επικοινωνίας και διαχείρισης των δυσκολιών. Έτσι, μπορεί να κατανοήσει καλύτερα τον εαυτό του και τον τρόπο που λειτουργεί μέσα στη συντροφική του ζωή, να επικοινωνεί πιο ουσιαστικά με τον σύντροφό του και να χτίσει μαζί του μια πιο ουσιαστική και ισορροπημένη καθημερινότητα».

Διαβάστε περισσότερα στο bovary.gr



Scroll to Top