Ένα πολυτελές σαλόνι σπάνια ορίζεται από το ποσό που ξοδεύτηκε. Η εσωτερική αρχιτέκτονας Τάικα Πράιντ Έντουαρντς αποκαλύπτει τι αποφεύγουν οι εύποροι πελάτες της.

Με πάνω από μια δεκαετία εμπειρίας δίπλα σε πελάτες υψηλού προφίλ, η Τάικα Πράιντ Έντουαρντς έχει δει ξανά και ξανά το ίδιο μοτίβο. Τα ωραιότερα σπίτια που έχει δουλέψει δεν είναι τα πιο ακριβά, αλλά εκείνα που σχεδιάζονται και επιμελούνται με γνώμονα τους ανθρώπους που ζουν μέσα τους.

Παρότι το προσωπικό στιλ διαφέρει από σπίτι σε σπίτι, κάποιες επιλογές επανέρχονται ως «όχι» στα σαλόνια των πιο εύπορων πελατών της.

Τα 10 πράγματα που δεν εγκρίνει διακοσμήτρια για το σπίτι σας

Η διακοσμήτρια μοιράζεται με το Business Insider δεν αγοράζει ποτέ ολόκληρη συλλογή επίπλων από ένα μόνο σημείο. Αντίθετα, συνδυάζει διαφορετικές σιλουέτες, υλικά και εποχές, ώστε ο χώρος να δίνει την εντύπωση ότι τα κομμάτια συγκεντρώθηκαν με τον καιρό. Ένας καναπές, μια πολυθρόνα και ένας διθέσιος με το ίδιο ύφασμα και το ίδιο στιλ θυμίζουν εκθεσιακό χώρο και δίνουν μια γενική, απρόσωπη αίσθηση.

Όταν υπάρχει αμφιβολία, η επιλογή είναι το μεγαλύτερο χαλί. Ένα χαλί που δεν φτάνει μπορεί να κάνει και τα ακριβότερα έπιπλα να φαίνονται φτηνά και να δημιουργήσει έναν χώρο ασύνδετο ή ημιτελή. Στα σπίτια των πελατών της, η Πράιντ Έντουαρντς επιλέγει συνήθως υπερμεγέθη χαλιά που «αγκυρώνουν» τη ζώνη καθιστικού. Το ελάχιστο που ζητά είναι τα μπροστινά πόδια όλων των βασικών καθισμάτων να πατούν πάνω στο χαλί. Όταν το μέγεθος είναι σωστό, το δωμάτιο μοιάζει πιο ουσιαστικό, πιο συνεκτικό και πιο προσεγμένο. Σε κάποιες περιπτώσεις, όπως σημειώνει, ακόμη και η απουσία χαλιού είναι καλύτερη από ένα πολύ μικρό.

Τα έργα τέχνης είναι μία από τις μεγαλύτερες ευκαιρίες για να αποκτήσει ένας χώρος προσωπικότητα. Οι εύποροι πελάτες σπάνια εκθέτουν γενικές εκτυπώσεις σε καμβά που θα βρίσκονταν σε χιλιάδες άλλα σπίτια. Πολλοί επενδύουν σε πρωτότυπους πίνακες, εκτυπώσεις περιορισμένης έκδοσης και vintage κομμάτια. Μάλιστα, τα πιο πολυτελή έργα δεν είναι πάντα και τα πιο ακριβά. Αυτό που τα ξεχωρίζει είναι ότι έχουν χαρακτήρα και προσωπική σύνδεση με τον ιδιοκτήτη.

Οι πελάτες της βλέπουν φυσικά τηλεόραση, όμως η διακοσμήτρια σπάνια οργανώνει τα επίσημα σαλόνια γύρω από μια τεράστια οθόνη. Προτιμά να αναδείξει αρχιτεκτονικά στοιχεία, όπως ένα τζάκι, μια εντοιχισμένη βιβλιοθήκη ή μια όμορφη θέα. Όταν η τηλεόραση είναι απαραίτητη, ψάχνει τρόπους να ενταχθεί στη σύνθεση: κρύβεται μέσα σε ντουλάπι, επιλέγεται μοντέλο που εμφανίζει έργα τέχνης όταν είναι κλειστό ή τοποθετείται σε σημείο που δεν ανταγωνίζεται την εστίαση του χώρου.

Μια διαδεδομένη αντίληψη λέει ότι τα έπιπλα στους τοίχους κάνουν ένα δωμάτιο να φαίνεται μεγαλύτερο. Στην πράξη, το σαλόνι χάνει την οικειότητά του και στο κέντρο μένει ένα άβολο κενό. Στα μεγαλύτερα σπίτια, η Πράιντ Έντουαρντς απομακρύνει συχνά τα έπιπλα από τους τοίχους και δημιουργεί ξεχωριστές ζώνες καθιστικού, που βολεύουν στη φιλοξενία και ενθαρρύνουν τη συζήτηση. Ακόμη και στους μικρότερους χώρους, η προσέγγιση των επίπλων μεταξύ τους κάνει το περιβάλλον πιο φιλόξενο.

Σε ένα σαλόνι υψηλών προδιαγραφών δεν θα δείτε σχεδόν ποτέ ολόκληρο τον χώρο να φωτίζεται από ένα μοναδικό φωτιστικό ή μόνο από χωνευτά σποτ. Αντί γι' αυτό, υπάρχουν στρώσεις φωτός από πολλές πηγές, όπως διακοσμητικά επιτραπέζια φωτιστικά, φωτιστικά δαπέδου, γλυπτικά φωτιστικά οροφής και απλίκες τοίχου. Έτσι ο χώρος αποκτά βάθος και μοιάζει πιο πολυτελής. Ιδανικά, τα φώτα έχουν ζεστή απόχρωση και ρυθμιστή έντασης, ώστε το δωμάτιο να είναι φιλόξενο οποιαδήποτε ώρα της ημέρας.

Σε ένα εντυπωσιακό σαλόνι, οι κουρτίνες δεν σταματούν αμήχανα πάνω από το πάτωμα και οι κουρτινόβεργες δεν τοποθετούνται ακριβώς πάνω από το παράθυρο, εκτός αν το ύψος του ταβανιού το επιβάλλει. Συνήθως τοποθετούνται όσο πιο ψηλά γίνεται, ώστε να δημιουργείται η ψευδαίσθηση ψηλότερου ταβανιού ή να αναδεικνύονται τα μεγάλα παράθυρα. Ακόμη και οι οικονομικές κουρτίνες φαίνονται πολύ πιο ακριβές όταν έχουν σωστό μέγεθος και τοποθέτηση. Οι εύποροι πελάτες της, πάντως, τείνουν να προτιμούν πιο πλούσια, πιο ογκώδη υφάσματα και ραφτά σε μέτρα παράθυρα.

Ένα δωμάτιο γεμάτο μόνο με καινούργια έπιπλα μπορεί να φαντάζει στείρο και απρόσωπο, όσο ακριβά κι αν είναι τα κομμάτια. Η σχεδιάστρια συνήθως συνδυάζει καινούργια με αντίκες και vintage, κάτι που χαρίζει στον χώρο ένα μοναδικό, προσωποποιημένο και ιδιαίτερα πολυτελές αποτέλεσμα. Ένας ολοκαίνουργιος καναπές δίπλα σε αντίκες πολυθρόνες και ένα vintage τραπεζάκι δίνει την εντύπωση ότι το σαλόνι διαμορφώθηκε με τις δεκαετίες, ακόμη κι αν σχεδιάστηκε μέσα σε λίγες εβδομάδες.

Στον πολυτελή σχεδιασμό, το λιγότερο είναι συνήθως περισσότερο. Αντί να καλύπτουν τις επιφάνειες με μικροαντικείμενα, οι εύποροι πελάτες επενδύουν σε λιγότερα και πιο ουσιαστικά κομμάτια, όπως ένα γλυπτικό βάζο, μια ξεχωριστή ταπισερί από κάποιο ταξίδι ή ένα μεγάλο βιβλίο τέχνης. Η Πράιντ Έντουαρντς αφήνει επίσης χώρο γύρω από κάθε διακοσμητικό, ώστε να ξεχωρίζει. Το προσεγμένο styling, όπως τονίζει, αποδίδει πολύ περισσότερο από το να γεμίζει κάθε επιφάνεια με πράγματα.

Μια ακόμη μεγάλη παρανόηση για τον πολυτελή σχεδιασμό είναι ότι τα ακριβά σαλόνια πρέπει να είναι άψογα και «απαραβίαστα». Σύμφωνα με την εμπειρία της σχεδιάστριας, ακόμη και οι πλουσιότεροι πελάτες θέλουν το σπίτι τους να είναι εξίσου άνετο όσο και όμορφο. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τα καθίσματα, όπου δίνει ιδιαίτερη προσοχή στο βάθος του καθίσματος, στα υλικά ταπετσαρίας των μαξιλαριών και στην κατασκευή του καναπέ. Στο κάτω κάτω, δεν έχει σημασία πόσο εντυπωσιακός είναι ένας γωνιακός καναπές, αν δεν κάθεται κανείς πάνω του.

Διαβάστε περισσότερα στο bovary.gr