Στον κόσμο της βρετανικής μοναρχίας, όπου οι τίτλοι μπορεί να αφαιρεθούν αλλά οι θεσμοί κινούνται με βραδύτητα αιώνων, η περίπτωση του πρίγκιπα Άντριου ανοίγει μια σπάνια -σχεδόν θεωρητική- συζήτηση: μπορεί πράγματι να απομακρυνθεί από τη σειρά διαδοχής; Ο δεύτερος γιος της Βασίλισσα Ελισάβετ Β΄ γεννήθηκε κάποτε δεύτερος στη γραμμή για τον θρόνο. Σήμερα, μετά από δεκαετίες αλλαγών στη βασιλική οικογένεια και τις πρόσφατες προσωπικές του περιπέτειες, βρίσκεται στην όγδοη θέση -μια θέση περισσότερο συμβολική παρά ρεαλιστική, αλλά θεσμικά υπαρκτή. Παρά την απώλεια στρατιωτικών τίτλων, ρόλων και προνομίων, η διαδοχή δεν είναι θέμα εικόνας αλλά νόμου. Και εδώ βρίσκεται το κρίσιμο σημείο: η σειρά διαδοχής ρυθμίζεται από κοινοβουλευτική νομοθεσία, όχι από απόφαση του παλατιού. Με άλλα λόγια, ούτε ο ίδιος ο Βασιλιάς Κάρολος Γ΄ δεν μπορεί μονομερώς να αλλάξει τη θέση του αδελφού του. Η μόνη πραγματική οδός θα ήταν μια νέα πράξη του Βρετανικό Κοινοβούλιο, που θα έπρεπε να εγκριθεί από τη Βουλή των Κοινοτήτων και τη Βουλή των Λόρδων […]