Από τη Λυρική μέχρι το An Club, η αθηναϊκή σκηνή χορού ζει μια από τις πιο πυκνές και πολυσυλλεκτικές περιόδους των τελευταίων χρόνων, με παραστάσεις όπου το σώμα μιλά για το σήμερα.

Ο σύγχρονος χορός στην Αθήνα δεν λειτουργεί πια ως μια «κλειστή» καλλιτεχνική κοινότητα που απευθύνεται σε λίγους μυημένους. Τα τελευταία χρόνια, η πόλη έχει αποκτήσει μια εξαιρετικά δραστήρια και πολυφωνική χορευτική ταυτότητα, όπου συνυπάρχουν η πειραματική περφόρμανς, το σωματικό θέατρο, οι μεγάλες παραγωγές και οι πιο ανεξάρτητες σκηνές.

Από τους θεσμικούς χώρους του ΚΠΙΣΝ και του Ολύμπια μέχρι το Τρένο στο Ρουφ, το ΠΛΥΦΑ και το PLEX, ο χορός βγαίνει από τα στενά όρια της σκηνής και συνομιλεί όλο και πιο άμεσα με την κοινωνία, την πολιτική, την έννοια της συλλογικότητας αλλά και την ανάγκη για προσωπική έκφραση.

Αυτό που ξεχωρίζει ιδιαίτερα στη φετινή αθηναϊκή χορευτική άνοιξη είναι η έντονη παρουσία δημιουργών με πολύ προσωπικό καλλιτεχνικό αποτύπωμα. Ο Κωνσταντίνος Ρήγος επιστρέφει με μια παράσταση γεμάτη θεατρικότητα και υπόγεια μελαγχολία, η Μαρία Κολιοπούλου συνεχίζει να εξερευνά τις αθέατες πλευρές της ανθρώπινης εμπειρίας, ενώ η νέα γενιά χορογράφων -από τη Μαρκέλλα Μανωλιάδη έως την Αναστασία Βαλσαμάκη και τη Στέλλα Σπύρου-δείχνει πως η αθηναϊκή σκηνή διαθέτει πλέον σαφή καλλιτεχνική αυτοπεποίθηση.

Ποιες παραστάσεις χορού βλέπουμε τώρα στην Αθήνα

«Χρυσή εποχή», Εθνική Λυρική Σκηνή, ΚΠΙΣΝ -Έως 23 Μαΐου 

Ο Κωνσταντίνος Ρήγος υπογράφει μία από τις πιο πολυσυζητημένες παραγωγές της σεζόν στην αίθουσα «Σταύρος Νιάρχος» της Εθνικής Λυρικής Σκηνής. Η «Χρυσή εποχή» κινείται ανάμεσα στη λάμψη και την αποσύνθεση, δημιουργώντας ένα σκηνικό σύμπαν όπου η νοσταλγία συνυπάρχει με την αίσθηση παρακμής. Με τη χαρακτηριστική εικαστική και θεατρική του γραφή, ο Ρήγος μετατρέπει τη χορογραφία σε μια σχεδόν κινηματογραφική εμπειρία, ενώ οι χορευτές της Λυρικής λειτουργούν ως φορείς μνήμης και συναισθηματικής έντασης. Μια παράσταση που αποτυπώνει με ευαισθησία τις αντιφάσεις της σύγχρονης εποχής.

«ÂNSIA», PLEX -1, 2, 8 & 9 Ιουνίου

Η Στέλλα Σπύρου παρουσιάζει στο PLEX (Κεραμεικού 28) το νέο της έργο «ÂNSIA», ένα ντουέτο με έντονο σωματικό και ποιητικό χαρακτήρα που μιλά για τον εκτοπισμό, τη μνήμη και τη μεταμόρφωση. Μέσα από σχεδόν τελετουργικές κινήσεις, οι χορευτές Ελίνα Δεμιρτζιόγλου και Kofi Yadom ενσαρκώνουν δύο σώματα που κουβαλούν τα ίχνη της απώλειας και της φυγής, αναζητώντας έναν νέο τρόπο συνύπαρξης.

Η Σπύρου, με επιρροές από τους χορούς της αφρικανικής διασποράς και τις συλλογικές πρακτικές κίνησης, δημιουργεί μια παράσταση όπου η σωματικότητα λειτουργεί ως φορέας μνήμης αλλά και επανεκκίνησης. Τη μουσική του έργου, που έχει την οικονομική υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού, υπογράφει ο Τίτος Γρηγορόπουλος, ενώ τον σχεδιασμό επεκτάσεων σώματος η Lara Buffard.

2ο Φεστιβάλ Κλασικού, Νεοκλασικού και Κάρακτερ Χορού, Ολύμπια Δημοτικό Μουσικό Θέατρο «Μαρία Κάλλας» -17-19 Μαΐου

Με περισσότερους από 100 χορευτές και χορεύτριες από όλη την Ελλάδα, το φεστιβάλ φέρνει στο προσκήνιο την κλασική και νεοκλασική χορευτική παιδεία. Οι τρεις σπονδυλωτές παραστάσεις αναδεικνύουν τη δουλειά Ανώτερων Επαγγελματικών Σχολών Χορού και νέων καλλιτεχνών, αποδεικνύοντας ότι η τεχνική αρτιότητα μπορεί να συνυπάρχει με τη σύγχρονη σκηνική ματιά. Σημαντικό ρόλο έχουν οι δάσκαλοι και χορογράφοι που πλαισιώνουν τη διοργάνωση, προσφέροντας ένα πολυσυλλεκτικό πρόγραμμα που γεφυρώνει την παράδοση με το σήμερα.

«feed me peace», ΠΛΥΦΑ -30 & 31 Μαΐου, 1 Ιουνίου

Η Αναστασία Βαλσαμάκη παρουσιάζει μια παράσταση που μοιάζει με έκκληση για ηρεμία μέσα σε μια εποχή διαρκούς υπερφόρτωσης και θορύβου. Το «feed me peace» κινείται ανάμεσα στην ευαλωτότητα και την ανάγκη για σύνδεση, εξερευνώντας τη σωματική και ψυχική εξάντληση του σύγχρονου ανθρώπου. Στη σκηνή του ΠΛΥΦΑ, η Βαλσαμάκη δημιουργεί ένα περιβάλλον όπου η χορογραφία αποκτά σχεδόν τελετουργικό χαρακτήρα, με το σώμα να γίνεται φορέας τόσο αγωνίας όσο και τρυφερότητας.

ARC -Διεθνές Φεστιβάλ Σύγχρονου Χορού «#ρήξη», Ολύμπια, Σύγχρονο Θέατρο και δημόσιοι χώροι -15-25 Μαΐου 

Το Διεθνές Φεστιβάλ Σύγχρονου Χορού ARC επιστρέφει για 17η χρονιά με θεματικό άξονα τη «ρήξη», φέρνοντας στην Αθήνα δημιουργούς από την Ελλάδα και το εξωτερικό. Υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση της Φρόσως-Μαρίνας Τρούσα, το φεστιβάλ απλώνεται σε θεατρικές σκηνές αλλά και στον δημόσιο χώρο, επιδιώκοντας έναν ανοιχτό διάλογο με την πόλη. Συμμετέχουν, μεταξύ άλλων, οι Lovísa Ósk Gunnarsdóttir, Oulouy, Mufutau Yusuf και οι Panzetti & Ticconi, ενώ έντονη είναι και η παρουσία Ελλήνων χορογράφων όπως η Σοφία Μαυραγάνη και ο Ηλίας Χατζηγεωργίου.

Compartments Dance Project, Αμαξοστοιχία-Θέατρο «Το Τρένο στο Ρουφ» -17-31 Μαΐου

Το ιδιαίτερο περιβάλλον της Αμαξοστοιχίας-Θεάτρου μετατρέπεται ξανά σε σκηνή για το 7ο Φεστιβάλ Σύγχρονου Χορού «Compartments Dance Project». Το φεστιβάλ, που έχει αποκτήσει σταθερό κοινό στην Αθήνα, φιλοξενεί νέους δημιουργούς και παραστάσεις που εστιάζουν στη βιωματική εμπειρία και στη στενή σχέση θεατή και performer. Η σχεδόν κινηματογραφική ατμόσφαιρα των βαγονιών ενισχύει την αίσθηση μετάβασης και διαδρομής που διατρέχει πολλές από τις φετινές παραγωγές, δημιουργώντας ένα περιβάλλον ιδανικό για πιο πειραματικές και άμεσες μορφές σύγχρονου χορού.

«Latent», Mammot -17 & 22-24 Μαΐου 

Η Μαρία Κολιοπούλου επιστρέφει με μια παράσταση που εξερευνά όσα παραμένουν αόρατα ή ανείπωτα στις ανθρώπινες σχέσεις και στη συλλογική εμπειρία. Στο «Latent», η χορογραφία κινείται ανάμεσα στην εσωτερικότητα και τη σωματική ένταση, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα σχεδόν υπνωτική. Ιδιαίτερη σημασία έχει και η προσβασιμότητα της παραγωγής, καθώς η παράσταση έχει σχεδιαστεί ώστε να είναι φιλική προς άτομα με οπτική ή ακουστική αναπηρία. Η Κολιοπούλου επιβεβαιώνει για ακόμη μία φορά τη θέση της ως μία από τις σημαντικότερες φωνές του σύγχρονου ελληνικού χορού.

«Διάδρομος», ΦΙΑΤ, από 15 Μαΐου 

Η νέα δουλειά της Μαρκέλλας Μανωλιάδη τοποθετεί στο επίκεντρο την έννοια της μετάβασης και της ενδιάμεσης κατάστασης. Ο «Διάδρομος» λειτουργεί ως μεταφορά για όλα όσα βρίσκονται ανάμεσα στην αφετηρία και στον προορισμό, σε μια παράσταση όπου η κίνηση oscillates ανάμεσα στη σιωπή και την έκρηξη. Η Μανωλιάδη αναπτύσσει μια χορογραφική γλώσσα με έντονη σωματικότητα και υπόγεια ένταση, ενώ ο χώρος ΦΙΑΤ ενισχύει τη βιομηχανική και σχεδόν ωμή αίσθηση της παράστασης. Ένα έργο που εστιάζει περισσότερο στην εμπειρία παρά στην αφήγηση.

«Hers», Bios -4-7 Ιουνίου 

Η Ελιάν Ρουμιέ υπογράφει τη σύλληψη και τη χορογραφία του «Hers», μιας παράστασης που εστιάζει στη γυναικεία εμπειρία και στις πολλαπλές εκδοχές της ταυτότητας. Το έργο εξερευνά τις αόρατες διαδρομές που συνδέουν διαφορετικές γενιές γυναικών, συνδυάζοντας στοιχεία χορού, περφόρμανς και σκηνικού λόγου. Ο υβριδικός χαρακτήρας του Bios ταιριάζει ιδανικά με την αισθητική της παράστασης, η οποία φαίνεται να κινείται ανάμεσα στην προσωπική εξομολόγηση και στη συλλογική μνήμη. Μια σύγχρονη σκηνική πρόταση με έντονο συναισθηματικό και πολιτικό υπόβαθρο.

«Outliers», OPBO Studio -3-6 Ιουνίου 

Το δημιουργικό δίδυμο Arisandmartha -Άρης Παπαδόπουλος και Μάρθα Πασακοπούλου -παρουσιάζει μια νέα δουλειά που εξετάζει τη διαφορετικότητα και όσα μένουν εκτός «κανονικότητας». Στο «Outliers», η χορογραφία συνομιλεί με την εννοιολογική έρευνα και τη λογική της εγκατάστασης, δημιουργώντας μια παράσταση που ισορροπεί ανάμεσα στην εικαστική σύνθεση και στη σωματική δράση. Οι δύο δημιουργοί συνεχίζουν να αναπτύσσουν τη χαρακτηριστική τους σκηνική γλώσσα, όπου η λεπτομέρεια της κίνησης αποκτά σχεδόν αρχιτεκτονική διάσταση.

«Tanko down», An Club -18 & 19, 25 & 26 Μαΐου 

Οι Μαργαρίτα Τρίκκα και Κατερίνα Γεβετζή μεταφέρουν τον σύγχρονο χορό στο ιστορικό An Club, δημιουργώντας μια παράσταση που αντλεί ενέργεια από τη ζωντανή μουσική και την κουλτούρα του live. Το «Tanko down» καταργεί τα όρια ανάμεσα σε σκηνή και κοινό, μετατρέποντας το σώμα σε φορέα παλμού, θορύβου και συλλογικής έντασης. Η επιλογή του συγκεκριμένου χώρου δεν λειτουργεί απλώς σκηνογραφικά αλλά ως οργανικό μέρος της εμπειρίας, προσφέροντας μια ωμή και ηλεκτρισμένη εκδοχή του σύγχρονου χορού.

«Amnesiac-memory for the future», ΦΙΑΤ -10-14 Ιουνίου

Η ομάδα YELP danceco της Μαριέλας Νέστορα επιστρέφει με μια παράσταση εμπνευσμένη από το πολιτικό και μουσικό σύμπαν των The Clash και του Τζο Στράμερ. Στο «Amnesiac-memory for the future», ο χορός συναντά τη ζωντανή μουσική και το live video σε μια σκηνική πρόταση που μιλά για τη μνήμη, την αντίσταση και την ανάγκη συλλογικότητας. Η Νέστορα αξιοποιεί την πανκ αισθητική όχι ως νοσταλγική αναφορά αλλά ως εργαλείο πολιτικού σχολιασμού, δημιουργώντας ένα έργο γεμάτο ένταση, ρυθμό και αίσθηση επείγοντος.

Διαβάστε περισσότερα στο bovary.gr