Η Τζένη Χειλουδάκη αποχαιρέτησε τον Γιώργο Μαζωνάκη με μια ιδιαίτερα προσωπική ανάρτηση στα social media, αποκαλύπτοντας παράλληλα μια άγνωστη πτυχή της σχέσης τους.

Οι δυο τους διατηρούσαν για χρόνια στενή φιλία, η οποία, όπως παραδέχθηκε η ίδια, είχε περάσει και από αρκετές εντάσεις. Ωστόσο, στις πιο δύσκολες στιγμές της ζωής της, ο τραγουδιστής είχε σταθεί στο πλευρό της με έναν τρόπο που εκείνη δεν ξέχασε ποτέ.

Αφορμή για την ανάρτησή της στάθηκε το αφιέρωμα του MEGA στον Γιώργο Μαζωνάκη. Η Τζένη Χειλουδάκη περιέγραψε πώς ξύπνησε ακούγοντας τη φωνή του στην τηλεόραση και έμεινε να τον παρακολουθεί να χορεύει κρητικό και να ερμηνεύει το «Θέλω να γυρίσω στα παλιά».

Στη συνέχεια αναφέρθηκε στη μεταξύ τους σχέση, θυμούμενη ακόμη και έναν μεγάλο καβγά που είχαν κάνει στο παρελθόν. Όπως έγραψε, όμως, όλα αυτά πέρασαν σε δεύτερη μοίρα όταν εκείνη έχασε τη μητέρα της, τον Οκτώβριο του 2021.

Την περίοδο εκείνη προσπαθούσε να ξαναστήσει τη ζωή της και να σταθεί οικονομικά στα πόδια της, αγοράζοντας μεταξύ άλλων το τροχόσπιτο στο οποίο ζούσε. Τότε, σύμφωνα με όσα αποκάλυψε, ο Γιώργος Μαζωνάκης επικοινώνησε μαζί της και της προσέφερε 5.000 ευρώ.

Η βοήθεια του τραγουδιστή, σύμφωνα με την ίδια, δεν περιορίστηκε σε εκείνη τη μία φορά. Η Τζένη Χειλουδάκη αποκάλυψε ότι όταν ο Μαζωνάκης την επισκεπτόταν τα καλοκαίρια στη Σητεία, φρόντιζε διακριτικά να της αφήνει χρήματα.

Κλείνοντας την ανάρτησή της, θέλησε να του πει πως πλέον είχε καταφέρει να σταθεί ξανά στα πόδια της, ενώ αναφέρθηκε με συγκίνηση στη μητέρα της και σε όσα θα ήθελε να μπορούσε να αλλάξει στο παρελθόν.

Η ανάρτηση της Τζένης Χειλουδάκη για τον Γιώργο Μαζωνάκη:

Συγκεκριμένα, στην ανάρτηση της Τζένης Χειλουδάκη διαβάζουμε: «Φίλησα τη Σοφία μου, τη γιαγιά που φροντίζω εδώ και ενάμιση χρόνο, ρύθμισα το κανάλι στο Mega να δει τα σίριαλ της και της είπα “καλό ξημέρωμα”. Πήρα το Xanax μου, που μετά το θάνατο της μητέρας μου συνταγογραφήθηκε από ψυχίατρο, γιατί η απώλεια της ήταν μαχαιριά στην καρδιά μου και ήταν αδύνατο να κοιμηθώ, έβλεπα εφιάλτες, και η στιγμή που έσβησε στα χέρια μου με στοιχειώνει ακόμα -28 Οκτωβρίου του ’21 ήταν, στις δέκα το βράδυ.

Έπεσα στην αγκαλιά του Μορφέα. Με ξύπνησε η φωνή σου, σου είχαν αφιέρωμα στο Mega. Αύριο σου έχει αφιέρωμα η Σητεία μας, κάτω στο λιμάνι. Έκανα καφέ, άναψα ένα τσιγάρο -θάνατο- στριφτό, καπνό Camel ελαφρύ, και έμεινα να σε κοιτώ να χορεύεις κρητικό χορό και έπειτα να τραγουδάς “Θέλω να γυρίσω στα παλιά”.

Είχαμε τσακωθεί πολλές φορές στο παρελθόν. Μια φορά άγρια, έξω από το lounge café μου, δίπλα στου Μαθιού -θυμάσαι, Γιώργο μου;

Όταν έφυγε η μανούλα μου από τη ζωή, όμως, τότε που στο δικό μου Γολγοθά προσπαθούσα να φτιάξω τη ζωή μου από την αρχή και να σταθώ στα πόδια μου, αγοράζοντας το τροχόσπιτο και όλα αυτά τα γνωστά, με πήρες τηλέφωνο και μου έδωσες πέντε χιλιάδες ευρώ. Έτσι, γιατί γούσταρες.

Και κάθε φορά που ερχόσουν στη Σητεία τα καλοκαίρια, εκεί στα κρυφά, στο τροχόσπιτό μου, στον κήπο μου τον μαγικό, είχες πάντα ένα φάκελο με χρήματα για μένα. Γιώργο μου; Θέλω να ξέρεις ότι έχω σταθεί στα πόδια μου πια. Γερά. Εσύ αναπαύσου πια εκεί ψηλά. Είμαι σίγουρη ότι η μανούλα μου σε κρατά στην αγκαλιά της και σε γλυκοφιλά για ό,τι έκανες για το παιδί της κάποτε.

Μακάρι να μπορούσα να γυρίσω στα παλιά, να αλλάξω πολλά και για τους δύο μας. Το μόνο σίγουρο είναι ότι και οι δύο μας ανήκουμε στον κόσμο που μας αγάπησε και η ψυχή μας σε εμάς. R.I.P.»

Διαβάστε περισσότερα στο bovary.gr