Όταν λείπει το σουρωτήρι από την κουζίνα, το πιάτο με μακαρόνια δεν χρειάζεται να ματαιωθεί. Λαβίδες, κουτάλες, καπάκια και άλλα εργαλεία που ήδη έχεις στο συρτάρι μπορούν να κάνουν εξίσου καλά τη δουλειά.

Οι λόγοι που κάποιος μπορεί να μη διαθέτει σουρωτήρι είναι περισσότεροι απ' όσους φαντάζεται κανείς. Άλλοτε φταίει ο περιορισμένος χώρος στην κουζίνα, άλλοτε ένα ενοικιαζόμενο σπίτι διακοπών που δεν έχει τον βασικό εξοπλισμό, κι άλλοτε απλώς το γεγονός ότι κάποιος ακολουθεί μια κετογονική διατροφή και τρώει ζυμαρικά μία ή δύο φορές τον χρόνο, οπότε η αγορά σουρωτηριού μοιάζει περιττό έξοδο.

Όποιος κι αν είναι ο λόγος, υπάρχουν αρκετοί εναλλακτικοί τρόποι να αδειάσεις το νερό βρασμού.

Πώς να σoυρώσετε τα μακαρόνια χωρίς σουρωτήρι

Ένα σουρωτήρι χειρός με λεπτό πλέγμα, ή ακόμα και ένα σινουά, μπορεί να φανεί εξαιρετικά χρήσιμο. Παρότι τεχνικά και τα δύο αδειάζουν το νερό από τα ζυμαρικά, διαφέρουν σημαντικά από ένα κανονικό σουρωτήρι, κυρίως ως προς το μέγεθος.

Ένα μικρό ή μεσαίο σουρωτήρι με λαβή χωράει εύκολα σε κάθε ντουλάπι, ή ακόμα κρέμεται στον τοίχο της κουζίνας, και είναι ιδανικό για το γρήγορο βούτηγμα μέσα στην κατσαρόλα, ώστε το ζυμαρικό να στραγγίσει ελαφρώς πριν περάσει κατευθείαν στη σάλτσα που σιγοβράζει. Το σινουά μπορεί να μοιάζει απίθανη επιλογή, αφού όποιος δεν έχει σουρωτήρι σπάνια διαθέτει και αυτό το εργαλείο, όμως ποτέ δεν ξέρεις τι κρύβεται σε ένα ξεχασμένο κουτί στην αποθήκη.

Η Chicago Tribune το περιγράφει ως ένα από τα πιο χρήσιμα εργαλεία της μαγειρικής, καθώς συνήθως χρησιμοποιείται για να γίνουν οι σάλτσες βελούδινες και χωρίς σβόλους. Ο σεφ Νικ Ταμπούρο δηλώνει μάλιστα ότι το προτιμά από το σουρωτήρι, λέγοντας στο Eater πως «μπορείς να χρησιμοποιήσεις ένα σινουά για ό,τι θα χρησιμοποιούσες κι ένα σουρωτήρι, αλλά και για πολλά ακόμα. Το ατού του είναι η ευελιξία του».

Οι κουτάλες αποτελούν ίσως τη πιο προσιτή λύση. Μεγάλες κουτάλες σερβιρίσματος, τρυπητές κουτάλες ή ειδικές κουτάλες για ζυμαρικά, αυτές με την τρύπα στο κέντρο και τα μικρά αγκαθωτά άκρα, βρίσκονται σχεδόν σε κάθε κουζίνα, φτιαγμένες από μέταλλο, καουτσούκ ή σιλικόνη. Οι τρυπητές εκδοχές λειτουργούν καλύτερα, αφού αφήνουν το νερό να φύγει άμεσα, όμως ακόμα και μια απλή, συμπαγή κουτάλα μπορεί να τραβήξει το ζυμαρικό από το νερό, έστω με λίγο περισσότερη υπομονή.

Αν τίποτα άλλο δεν είναι διαθέσιμο, υπάρχει πάντα το καπάκι της κατσαρόλας. Πολλά σύγχρονα σκεύη διαθέτουν ήδη ενσωματωμένες τρύπες στράγγισης στο καπάκι τους, όπως σημειώνει η Μπέτι Γκόλντ, ανώτερη αναλύτρια προϊόντων στο εργαστήριο ηλεκτρικών συσκευών κουζίνας του Good Housekeeping, κάτι που καθιστά το σουρωτήρι εντελώς περιττό.

Αν όμως το καπάκι δεν έχει τέτοιες τρύπες, το Bon Appétit προτείνει να το κρατήσεις μισάνοιχτο, περίπου μισό εκατοστό, με τη βοήθεια γαντιών φούρνου, κρατώντας παράλληλα την κατσαρόλα μακριά από το σώμα σου καθώς αδειάζεις το νερό, ώστε να αποφύγεις τυχόν έγκαυμα από τον ατμό. Είναι μια μέθοδος που απαιτεί προσοχή, αλλά λειτουργεί αποτελεσματικά όταν εφαρμόζεται σωστά.

Για μακριά ζυμαρικά, όπως τα σπαγγέτι, τα λινγκουίνι, τα φετουτσίνι ή τα παπαρντέλε, πολλοί σεφ εμπιστεύονται τη λαβίδα. Οποιαδήποτε λαβίδα κάνει τη δουλειά, όμως οι ειδικές λαβίδες για ζυμαρικά, με τα μικρά δαχτυλωτά άκρα στις άκρες τους, επιτρέπουν στο ζυμαρικό να κρέμεται χωρίς να γλιστράει.

Χάρη στα δόντια στη λαβίδα, είναι εύκολο να σηκώσεις και να τυλίξεις νηματοειδή τρόφιμα χωρίς να γλιστρήσουν». Ο διάσημος σεφ Γκόρντον Ράμσεϊ, παρότι εξακολουθεί να χρησιμοποιεί σουρωτήρι σε βίντεο για τα τέλεια ζυμαρικά, στηρίζεται στη λαβίδα σε όλη τη διαδικασία του βρασμού, τόσο για να κρατά τα νουντλς χαλαρά όσο και για να ελέγχει τον βαθμό βρασμού τους.

Ένα ακόμα αγαπημένο εργαλείο των επαγγελματιών είναι η «αράχνη», το γνωστό μεταλλικό σουρωτήρι με μακριά λαβή, που θυμίζει ιστό αράχνης και χρησιμοποιείται παραδοσιακά στην ασιατική κουζίνα αλλά και στο τηγάνισμα.

Ο Τζέιμς Μπρισιόνε, από το Institute of Culinary Education της Νέας Υόρκης, μοιράστηκε με το Today την προτιμώμενη μέθοδό του, εξηγώντας πως ο καλύτερος τρόπος να στραγγίξεις ζυμαρικά είναι «να τα μεταφέρεις κατευθείαν από το νερό στη σάλτσα, ώστε να περάσει και λίγο από το αμυλούχο νερό μέσα στη σάλτσα, βελτιώνοντας τη γεύση και την υφή της».

Διαβάστε περισσότερα στο bovary.gr