Θυμάμαι πριν από χρόνια μια εκπομπή της Oprah Winfrey αφιερωμένη σε ανθρώπους που δεν μπορούσαν να πετάξουν τίποτα από το σπίτι τους. Είχαν κρατήσει τα πάντα: εφημερίδες, συσκευασίες, παλιά αντικείμενα, πράγματα που είχαν πάψει εδώ και καιρό να έχουν χρησιμότητα. Η κατάσταση είχε φτάσει σε σημείο να μην μπορούν να χρησιμοποιήσουν πραγματικά τον χώρο τους, να μην μπορούν να καλέσουν φίλους, να μην μπορούν να ζήσουν όπως ήθελαν.
Τότε το παρακολουθούσα με μια μικρή απόσταση, σαν να αφορούσε κάποιον άλλο κόσμο. Μέχρι που άρχισα να σκέφτομαι τις δικές μου ντουλάπες.
Γιατί υπάρχει μια πολύ λεπτή διαφορά ανάμεσα σε εκείνον που μαζεύει πράγματα και σε εκείνον που αγαπά τα αντικείμενα. Εγώ πάντα προτιμούσα να πιστεύω ότι ανήκω στη δεύτερη κατηγορία. Δεν συλλέγω απλώς πράγματα, συλλέγω κομμάτια από στιγμές. Προσκλήσεις, γράμματα, παλιά περιοδικά, φωτογραφίες, ρούχα από φωτογραφίσεις, παπούτσια που συνδέονται με ταξίδια, τσάντες που έχουν μια ιστορία, βιβλία με σημειώσεις στις σελίδες τους.
Διαβάστε περισσότερα στο thefashionbible.gr