Στην Chanel Cruise 2027, ο Matthieu Blazy επαναπροσδιορίζει ριζικά την ίδια την έννοια του παπουτσιού.

Η πιο τολμηρή πρόταση της συλλογής δεν ήταν απλώς ένα νέο σχέδιο, αλλά μια σχεδόν αποδόμηση: ένα ζευγάρι παπούτσια που μοιάζει να «αρνείται την ύπαρξή» του. Στην πασαρέλα του Biarritz, εμφανίστηκαν σχέδια που έμοιαζαν ημιτελή, σαν να είχαν αφαιρεθεί σκόπιμα βασικά τους στοιχεία.

Τα παπούτσια που δεν είναι παπούτσια

Ένα ιδιαίτερο ζευγάρι εμφανίσθηκε στην πασαρέλα, με σανδάλια που το μεγαλύτερο μέρος της σόλας ήταν ανύπαρκτο, αφήνοντας το πέλμα, σχεδόν εξ ολοκλήρου, να έρχεται σε επαφή με το έδαφος. Λεπτά λουράκια αγκ'αλιαζαν τον αστράγαλο, ενώ ένα μικρό «καπάκι» στη φτέρνα λειτούργησε ως το μοναδικό στοιχείο της παραδοσιακής δομής των παπουτσιών. Δεν πρόκειται πια για πλήρες ζευγάρι, αλλά για ένα ίχνος του, μια υπόνοια.

Αυτή η ιδέα του «σχεδόν παπουτσιού» ενισχύεται από την αισθητική επεξεργασία: μεταλλικά χρυσά και ασημένια που αντανακλούν το φως, αλλά και αυστηρές μαύρες εκδοχές που τονίζουν γραφικά τη φόρμα. Το αποτέλεσμα δεν είναι ούτε ξυπόλητο, ούτε κανονικά σανδάλια, βρίσκεται σε μια ενδιάμεση κατάσταση, όπου το αντικείμενο ισορροπεί ανάμεσα στη λειτουργία και την έννοια.

Ο Blazy, γνωστός για την εμμονή του με την ψευδαίσθηση και την ανατροπή των κωδίκων, στρέφει εδώ το εμβληματικό cap-toe της Chanel προς μια νέα κατεύθυνση: αντί να το εξελίξει, το απογυμνώνει. Η χαρακτηριστική διχρωμία του οίκου δεν εξαφανίζεται, αλλά μετασχηματίζεται σε αντίθεση επιφανειών και υλικών, υπονοώντας την ταυτότητα χωρίς να την δηλώνει άμεσα.
Αυτά τα «παπούτσια-που-δεν-είναι-παπούτσια» λειτουργούν τελικά ως σχόλιο πάνω στο ίδιο το ντύσιμο. Τι απομένει όταν αφαιρέσεις το περιττό; Πόσο λίγο χρειάζεται για να αναγνωρίσουμε ένα αντικείμενο ως αυτό που είναι; Στην Cruise 2027, η απάντηση φαίνεται να είναι: σχεδόν τίποτα, και όμως, αρκεί.

Διαβάστε περισσότερα στο bovary.gr