Υπάρχουν αποχρώσεις που κολακεύουν και άλλες που απαιτούν χαρακτήρα. Το πράσινο Prada ανήκει ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία.

Με τη σχεδόν ηλεκτρική έντασή του και τον ανατρεπτικό χαρακτήρα του, κατάφερε να γίνει συνώνυμο της avant-garde πολυτέλειας και να αποκτήσει φανατικό κοινό στον κόσμο της μόδας.

Το «τολμηρό» πράσινο που έγινε σήμα κατατεθέν της Prada

Μετά το πορτοκαλί χρώμα, οι περισσότερες συλλογές της Miuccia Prada περιλαμβάνουν ρούχα ή αξεσουάρ σε αυτήν την έντονη απόχρωση. Μια απόχρωση πιο κιτρινοπράσινη, πιο όξινη, πιο αφοπλιστική, πιο ανατρεπτική, όπως άλλωστε είναι και η ίδια, που εδώ και δεκαετίες αψηφά τους κανόνες της μόδας.

Από τότε που ανέλαβε τον ιστορικό ιταλικό οίκο στα τέλη της δεκαετίας του ’70, η Miuccia δεν προσπάθησε να ακολουθήσει την έννοια της «κλασικής κομψότητας». Αντίθετα, έχτισε ολόκληρη τη φιλοσοφία της πάνω στην πρόκληση, την ειρωνεία και την ανατροπή των καθιερωμένων αντιλήψεων γύρω από τη γυναικεία εμφάνιση. Η αισθητική της συχνά ισορροπεί ανάμεσα στο παράξενο, ανεπιτήδευτο και το πολυτελές, κάτι που εκφράζει ακριβώς και το διάσημο πράσινό της.

Σε αντίθεση με τις πιο ήσυχες τονικότητες που χρησιμοποιεί ο οίκος, το «πράσινο Prada» είναι πιο επιθετικό και πιο αιχμηρό οπτικά. Πρόκειται για ένα χρώμα με έντονη κίτρινη βάση, υψηλή φωτεινότητα και σχεδόν τεχνητή όψη, που γίνεται ακόμη πιο εντυπωσιακό όταν αποδίδεται σε σατέν ύφασμα, vinyl ή σε λουστρίνι υλικό.

Η απόχρωση αυτή βαφτίστηκε «πράσινο εσπεριδοειδών» στη διάσημη στήλη Some Clothes of One’s Own της fashion editor Ingrid Sischy στο The New Yorker το 1994. Στις ετικέτες της Prada περιγράφεται μερικές φορές ως Felce («φτέρη» στα ιταλικά), και ίσως αυτή η παράξενη φύση του μοιάζει να εξυπηρετεί ακριβώς τον ανατρεπτικό του σκοπό.

Κι όμως, όσο απαιτητικό κι αν φαίνεται, το συγκεκριμένο πράσινο έχει καταφέρει να γίνει διαχρονικό. Εμφανίζεται ξανά και ξανά στις συλλογές της Prada, στην πασαρέλα αλλά και στο προσωπικό στιλ της ίδιας της σχεδιάστριας.

Η επιτυχία του πράσινου Prada δεν οφείλεται μόνο στην έντασή του, αλλά και στη φιλοσοφία που κουβαλά. Εκφράζει μια μόδα που δεν φοβάται να θεωρηθεί «άσχημη», παράξενη ή υπερβολική. Και ίσως γι’ αυτό παραμένει τόσο επίκαιρο: γιατί αντιπροσωπεύει τη δύναμη του προσωπικού στιλ απέναντι στις τάσεις.

Διαβάστε περισσότερα στο bovary.gr