«An embrace of inherent pluralities, a reflection of the multifaceted realities of women and the complexities of life» (μια αγκαλιά των εγγενών πολλαπλοτήτων, μια αντανάκλαση των πολυδιάστατων πραγματικοτήτων των γυναικών και της ίδιας της πολυπλοκότητας της ζωής). Με αυτή τη φράση, η συλλογή F/W '26–'27 του οίκου Prada, δια χειρός Miuccia Prada και Raf Simons, έθεσε το πλαίσιο μιας βαθιάς, πολυεπίπεδης αφήγησης. Μιας αφήγησης που δεν αφορά απλώς τα ρούχα, αλλά τη γυναικεία ταυτότητα σε διαρκή μεταμόρφωση.

Η έννοια του layering, η ιδέα της μεταμόρφωσης μέσα στην ημέρα, μέσα από τα ίδια μας τα ρούχα, αποτέλεσε τον κεντρικό άξονα της συλλογής. Κάθε look έκρυβε περισσότερες από μία αναγνώσεις. Κάθε σύνολο λειτουργούσε σαν μια αποκάλυψη: κάτω από αυστηρές, σχεδόν σκοτεινές βάσεις, ξεπρόβαλλαν φωτεινά, έντονα κομμάτια, σαν μυστικά που αποκαλύπτονται μόνο σε όποιον παρατηρεί προσεκτικά.

Η συλλογή αποτελούνταν από ετερόκλητα κομμάτια που συνδιαλέγονταν μεταξύ τους με έναν τρόπο απροσδόκητα αρμονικό. Ιδιαίτερα cut-outs, κομμένα σχεδόν αναρχικά σε διαφορετικά σημεία, άφηναν να φανεί μια εσωτερική ένταση, μια έκρηξη χρώματος μέσα από τη μαύρη βάση φορεμάτων που ισορροπούσαν ανάμεσα στη θηλυκότητα και τη δύναμη.

Σε πλήρη αντίθεση, σύνολα που παρέπεμπαν σε στολές μποξέρ της δεκαετίας του 1930 εισήγαγαν μια αίσθηση αθλητικής αυστηρότητας, σχεδόν πειθαρχίας.

Τα μπουφάν σε ανδρική γραμμή, με φθαρμένες λεπτομέρειες που θύμιζαν ρούχα «πολυφορεμένα», συνδυάστηκαν με κασμιρένιες φούστες, δημιουργώντας έναν διάλογο ανάμεσα στο τραχύ και το εκλεπτυσμένο.

Oversized χρωματιστά πουκάμισα στολίστηκαν με μανικετόκουμπα, επαναπροσδιορίζοντας τη σχέση του γυναικείου σώματος με τα παραδοσιακά ανδρικά σύμβολα ένδυσης. Το sportive στοιχείο, γνώριμο στην ταυτότητα του οίκου, επανήλθε δυναμικά, αυτή τη φορά σε συνδυασμό με πιο αμπιγιέ κομμάτια, διακοσμημένα με λεπτομέρειες από χρωματιστά κρύσταλλα που αντανακλούσαν το φως σε κάθε βήμα.

Πολλά από τα looks έμοιαζαν σχεδόν αυτοβιογραφικά. Η αισθητική παρέπεμπε έντονα στην ίδια τη Miuccia Prada: πουλόβερ με στρογγυλή λαιμόκοψη, φουσκωτές φούστες και μυτερές γόβες με επιρροές από τα ‘60s. Μια σιλουέτα γνώριμη, διαχρονική, που εδώ αποκτά νέα δυναμική μέσα από το παιχνίδι των υφών και των αναλογιών.

Οι χρωματικοί συνδυασμοί υπήρξαν εκρηκτικοί. Βαθύ πορτοκαλί και έντονο κόκκινο «παντρεύτηκαν» με γαλάζιο, δημιουργώντας έντονες αντιθέσεις, ενώ οι σκούρες μονοχρωμίες τοποθετήθηκαν σε αυστηρές, καθαρές γραμμές, προσφέροντας οπτική ισορροπία. Ήταν σαν η συλλογή να ισορροπεί συνεχώς ανάμεσα στο χάος και την τάξη, όπως ακριβώς και η σύγχρονη ζωή.

Στις λεπτομέρειες αποκαλύφθηκε για ακόμη μία φορά η δεξιοτεχνία του οίκου. Λουλούδια σχηματισμένα από πούλιες στόλισαν γόβες, προσδίδοντας μια ρομαντική νότα, ενώ αιχμηρές, μυτερές μπότες με τετράγωνα τακούνια και κορδόνια «ντύθηκαν» με γούνα, αλλά και με διάφανες πούλιες, δημιουργώντας μια σχεδόν αντιφατική, αλλά απόλυτα σύγχρονη εικόνα.

Στην πασαρέλα περπάτησε και η Bella Hadid, προσθέτοντας τη δική της έντονη, σύγχρονη παρουσία σε μια συλλογή που έτσι κι αλλιώς μιλούσε για τη γυναικεία πολυπλοκότητα.

Το φινάλε υπήρξε ένα από τα μικρότερα στην ιστορία του οίκου. Μόλις 15 μοντέλα έκλεισαν την επίδειξη, όχι από περιορισμό, αλλά από πρόθεση. Τα ίδια 15 κορίτσια είχαν περπατήσει και αλλάξει τέσσερις φορές, ενσαρκώνοντας έμπρακτα την ιδέα της μεταμόρφωσης και της πολλαπλότητας. Το concept δεν περιορίστηκε στα ρούχα, αποτυπώθηκε και στη δομή του show.

Η Prada F/W ’26–’27 ήταν μια μελέτη πάνω στη γυναικεία ταυτότητα σε διαρκή εξέλιξη. Στη δύναμη να είμαστε πολλά πράγματα ταυτόχρονα: αυστηρές και ρομαντικές, αθλητικές και αμπιγιέ, ευάλωτες και δυναμικές. Μέσα σε κάθε look, ανακαλύπτουμε «πολλαπλότητα», και ίσως, τελικά, κομμάτια του ίδιου μας του εαυτού.

Διαβάστε περισσότερα στο bovary.gr