Η Εβδομάδα Μόδας του Παρισιού μπήκε στην τελική της ευθεία με μία από τις πιο δυνατές ημέρες του προγράμματος.

Την Κυριακή 4 Οκτωβρίου, τέσσερις οίκοι με εντελώς διαφορετική ταυτότητα παρουσίασαν τις συλλογές τους για την άνοιξη και το καλοκαίρι του 2027, αποτυπώνοντας με τον δικό τους τρόπο τη στιγμή στην οποία βρίσκεται σήμερα η μόδα.

Από τη Miuccia Prada, που στη Miu Miu επέστρεψε στα «πραγματικά ρούχα» και αναζήτησε την κομψότητα μέσα στην καθημερινότητα, μέχρι τον Alessandro Michele, ο οποίος μετέτρεψε μια ιστορική παρισινή βιβλιοθήκη σε σκηνικό για το μαξιμαλιστικό σύμπαν του Valentino, η ημέρα ήταν γεμάτη αντιθέσεις.

Λίγες ώρες αργότερα, ο Miguel Castro Freitas συνέχισε να επαναπροσδιορίζει το λεξιλόγιο του Mugler, αυτή τη φορά μέσα από τη φύση, το ένστικτο και τη μεταμόρφωση, έχοντας ως μία από τις βασικές δημιουργικές αναφορές του την Björk. Ο Duran Lantink, από την άλλη, παρουσίασε στον Jean Paul Gaultier μια περισσότερο φορέσιμη αλλά εξίσου ανατρεπτική εκδοχή της αισθητικής του, παίζοντας με τις αναλογίες του σώματος και τα πιο αναγνωρίσιμα σύμβολα του οίκου.

Τέσσερα shows, λοιπόν, που δεν έμοιαζαν μεταξύ τους, αλλά είχαν κάτι κοινό: αντί να κυνηγούν απλώς την επόμενη τάση, προσπάθησαν να απαντήσουν στο ερώτημα τι μπορεί να σημαίνει σήμερα ένα μεγάλο fashion house.

Miu Miu: Η κομψότητα των «πραγματικών ρούχων»

Για την άνοιξη του 2027, η Miuccia Prada ξεκίνησε από μια φαινομενικά απλή ιδέα -τα ρούχα που πραγματικά φοράμε. Sportswear, casual κομμάτια, denim και sneakers αποτέλεσαν τη βάση μιας συλλογής που επιχείρησε να ανακαλύψει την ομορφιά μέσα στο συνηθισμένο. Όπως εξήγησε η ίδια μετά το show, η σύγχρονη πραγματικότητα της ένδυσης βρίσκεται ακριβώς σε αυτή τη μίξη του αθλητικού, του casual και του καθημερινού.

Έτσι, οι πλισέ καρό φούστες φορέθηκαν με πολύχρωμα sneakers, τα track pants συνδυάστηκαν με σακάκια και μπλούζες, ενώ τα αθλητικά bra tops εμφανίστηκαν με λαμπερές λεπτομέρειες. Υπήρχαν επίσης φορέματα πάνω από rugby shirts, μικροσκοπικά shorts, πλεκτά με preppy διάθεση και denim από τη συνεργασία της Miu Miu με τη Wrangler.

Η σύγκρουση διαφορετικών κόσμων ήταν και πάλι το βασικό εργαλείο της Prada: το αθλητικό συναντούσε το βραδινό, το πρακτικό το διακοσμητικό και το «λάθος» styling μετατρεπόταν σε κάτι απροσδόκητα κομψό.

Εξίσου ενδιαφέρον ήταν το casting. Ανάμεσα στα μοντέλα περπάτησαν οι Ολίβια Κόλμαν, Έμμα Κόριν και Τζέιμι Μπελ, ενώ η Τζίτζι Χαντίντ έκλεισε το show με αθλητικό bra, πλισέ φούστα διακοσμημένη με κρύσταλλα και sneakers. Η Miu Miu δεν πρότεινε τόσο μια καινούργια γκαρνταρόμπα όσο έναν καινούργιο τρόπο να κοιτάζουμε αυτή που ήδη έχουμε.

Valentino: Ο Alessandro Michele ανοίγει τη δική του «Antibiblioteca»

Ο Alessandro Michele επέλεξε για το show του Valentino ένα από τα εντυπωσιακότερα σκηνικά της εβδομάδας -τη Bibliothèque Sainte-Geneviève, την ιστορική βιβλιοθήκη του 19ου αιώνα στο Παρίσι. Η συλλογή είχε τον τίτλο «Antibiblioteca: Catalogue of the Unread» και ήδη από την πρόσκληση ο Alessando Michele είχε ζητήσει από τους καλεσμένους να φέρουν μαζί τους ένα βιβλίο, καινούργιο ή από την προσωπική τους βιβλιοθήκη. Τα βιβλία επρόκειτο στη συνέχεια να δωριστούν σε τοπικές βιβλιοθήκες.

Μέσα στην επιβλητική αίθουσα ανάγνωσης, με τα μακριά ξύλινα τραπέζια και τα χαρακτηριστικά πράσινα φωτιστικά, ξεδιπλώθηκε το γνώριμο πληθωρικό σύμπαν του Alessandro Michele. Έντονα μπλε, κίτρινα και φούξια μεταξωτά corset tops συνδυάστηκαν με φούστες σε αντίθετες αποχρώσεις, ενώ strapless φορέματα, δαντέλες, φτερά, παγιέτες και περίτεχνα κοσμήματα έκαναν την εμφάνισή τους.

Τα oversized μαργαριταρένια σκουλαρίκια, τα μπαρόκ χρυσά κολιέ και οι τσάντες με studs και παγιέτες ενίσχυαν τη θεατρικότητα, ενώ στο menswear εμφανίστηκαν sequined πουκάμισα, σακάκια και baseball caps.

Το φινάλε ήρθε με ένα μακρύ φόρεμα στο εμβληματικό Valentino φούξια και έναν τεράστιο μαύρο φιόγκο. Σε μια εποχή όπου ο μινιμαλισμός εξακολουθεί να επηρεάζει τη μόδα, ο Alessandro Michele επιμένει σε περισσότερο χρώμα και περισσότερη προσωπικότητα.

Mugler: Φύση, ένστικτο και Björk

Στον Mugler, ο Miguel Castro Freitas ολοκλήρωσε το «A Trilogy of Glorified Clichés» με μια συλλογή που ονόμασε «Naturalia X». Μετά τις προηγούμενες εξερευνήσεις του πάνω στα στερεότυπα και στην εικόνα της γυναίκας Mugler, αυτή τη φορά στράφηκε στη φύση, όχι όμως στη ρομαντική ή γαλήνια εκδοχή της. Η φύση του σχεδιαστή ήταν άγρια, αισθησιακή, παράξενη και μερικές φορές σχεδόν απειλητική.

Οι οργανικές γραμμές της Art Nouveau μεταφέρθηκαν πάνω στο tailoring, δημιουργώντας έντονες καμπύλες, ενώ το μετάξι Mikado παρέπεμπε στον φουτουρισμό των '60s. Φτερά μεταμορφώθηκαν οπτικά σε animal spots κάτω από διάφανη οργάντζα, συνθετικά μαλλιά κάλυψαν ένα φόρεμα και ντεκολτέ θύμιζαν την ανατομία εντόμων. Ακόμη και διάφανα λουλούδια από πλαστικά μπουκάλια στόλιζαν κομμάτια με υφή που θύμιζε δέρμα κροκόδειλου.

Στο κέντρο αυτής της ιστορίας βρισκόταν η Björk, η οποία αποτέλεσε σημαντική πηγή έμπνευσης για τον σχεδιαστή. Τριάντα δύο οθόνες γύρω από την πασαρέλα πρόβαλλαν επεξεργασμένες εικόνες από τα «Possibly Maybe» και «Venus as a Boy». Η ίδια δεν βρισκόταν στο Παρίσι, αλλά φόρεσε την ίδια ημέρα στην Πολωνία ένα look από τη νέα συλλογή, συνδυασμένο με ένα αρχειακό headpiece από την περίφημη συλλογή «Les Insectes» του Thierry Mugler το 1997.

Ήταν μια συλλογή που έφερε ξανά στο προσκήνιο μία από τις βασικές εμμονές του Mugler, τη μεταμόρφωση του ανθρώπινου σώματος σε κάτι σχεδόν εξωπραγματικό.

Jean Paul Gaultier: Ο Duran Lantink κάνει το παράξενο φορέσιμο

Έναν χρόνο μετά το πολυσυζητημένο ντεμπούτο του στον Jean Paul Gaultier, ο Duran Lantink επέστρεψε με μια συλλογή που έδειξε μια πιο ώριμη και, κυρίως, πιο φορέσιμη πλευρά της πρότασής του για τον γαλλικό οίκο. Το παράξενο δεν εξαφανίστηκε, αλλά ενσωματώθηκε σε ρούχα που μπορούσαν ευκολότερα να σταθούν και έξω από την πασαρέλα.

Το πρώτο look έδωσε αμέσως τον τόνο -ένα λευκό coat dress με υπερτονισμένους ώμους και πέτο που ανέβαινε προς τον λαιμό. Από εκεί και πέρα, ο Duran Lantink άρχισε να παραμορφώνει γνώριμα κομμάτια. Low-rise jeans κούμπωναν ασύμμετρα, τα σακάκια αποκτούσαν έντονα hourglass σχήματα και οι καμπαρντίνες άφηναν εκτεθειμένες λεπτομέρειες που θύμιζαν κορσέ.

Φυσικά, δεν θα μπορούσε να λείπει το cone bra, ίσως ο πιο αναγνωρίσιμος κώδικας στην ιστορία του Jean Paul Gaultier. Αυτή τη φορά εμφανίστηκε ενσωματωμένο σε φορέματα και denim κομμάτια με μεγάλα cut-outs, χωρίς όμως να λειτουργεί ως εύκολη νοσταλγική αναφορά. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε και στα παπούτσια, με split-toe σχέδια σε flat, ψηλοτάκουνα και lace-up εκδοχές.

Ο Duran Lantink φαίνεται πλέον λιγότερο απασχολημένος με το να προκαλέσει για χάρη της πρόκλησης. Αντίθετα, αρχίζει να βρίσκει την ισορροπία ανάμεσα στη δική του εμμονή με την παραμόρφωση του σώματος και στο ανατρεπτικό χιούμορ που έκανε εξαρχής τον Jean Paul Gaultier έναν από τους σημαντικότερους σχεδιαστές της σύγχρονης μόδας.

Διαβάστε περισσότερα στο bovary.gr