Αν ο χρόνος για άσκηση είναι περιορισμένος, μία μόνο στάση γιόγκα μπορεί να προσφέρει σημαντικά οφέλη για το σώμα και την ευεξία. Σύμφωνα με εκπαιδεύτρια γιόγκα, η malasana αξίζει να γίνει καθημερινή συνήθεια.
Η γιόγκα προσφέρει αμέτρητες στάσεις που συμβάλλουν στη βελτίωση της ευλυγισίας, της στάσης του σώματος και της σωστής ευθυγράμμισης. Ωστόσο, όταν η καθημερινότητα δεν αφήνει περιθώριο για ένα ολοκληρωμένο μάθημα ή μια ολόκληρη προπόνηση, ακόμη και λίγα λεπτά αρκούν για να αποκομίσει κανείς ουσιαστικά οφέλη.
Η δασκάλα γιόγκα Πουράβι Τζόσι υποστηρίζει πως υπάρχει μία στάση που ξεχωρίζει όταν ο διαθέσιμος χρόνος είναι ελάχιστος.
Όπως αναφέρει, «θα ξεκινούσα με τη malasana, το βαθύ κάθισμα των γιόγκι».
Η malasana, γνωστή και ως Garland Pose στα αγγλικά, διαφέρει από ένα κλασικό κάθισμα. Σε αυτή τη στάση οι γοφοί χαμηλώνουν πολύ πιο κάτω από το ύψος των γονάτων, ενώ η πλάτη παραμένει όρθια και ο κορμός σταθερός. Αν και μπορεί να είναι απαιτητική για όσους έχουν μειωμένη κινητικότητα στους γοφούς ή στους αστραγάλους, προσφέρει μοναδικά οφέλη.
Όπως εξηγεί η Τζόσι, «ενεργοποιεί τους γοφούς, δυναμώνει τον κορμό και επιμηκύνει τη σπονδυλική στήλη». Παράλληλα, βοηθά στην καλύτερη επίγνωση της θέσης των ώμων και της κινητικότητας των αστραγάλων, στοιχεία που επηρεάζουν συνολικά τη στάση του σώματος.
Πέρα από τη βελτίωση της κινητικότητας, η συγκεκριμένη στάση μπορεί να συμβάλει και στην καλύτερη λειτουργία του πεπτικού συστήματος. Σύμφωνα με τη δασκάλα γιόγκα, «για ανθρώπους που αντιμετωπίζουν φούσκωμα ή για γυναίκες που νιώθουν πρήξιμο κατά τη λουτεϊνική φάση του κύκλου ή κατά την έμμηνο ρύση, πρόκειται για μια εξαιρετική στάση που διεγείρει την περιοχή χωρίς να είναι υπερβολικά έντονη».
Για να εκτελεστεί σωστά η malasana, σταθείτε με τα πόδια λίγο πιο ανοιχτά από το άνοιγμα των γοφών και τα πέλματα στραμμένα προς τα έξω σε μια άνετη γωνία.
Χαμηλώστε αργά τους γοφούς σε βαθύ κάθισμα, διατηρώντας τις φτέρνες στο έδαφος και το στήθος ανοιχτό. Ενώστε τις παλάμες μπροστά από το στήθος και χρησιμοποιήστε απαλά τους αγκώνες για να πιέσετε τα γόνατα προς τα έξω. Κρατήστε τη στάση για τρία έως πέντε λεπτά, αναπνέοντας σταθερά και διατηρώντας τη σπονδυλική στήλη μακριά και ευθυτενή, χωρίς να καμπουριάζετε προς τα εμπρός.
Η σωστή τεχνική είναι καθοριστική τόσο για την αποφυγή τραυματισμών όσο και για τη μέγιστη αξιοποίηση των οφελών της στάσης. Η Τζόσι συμβουλεύει τα γόνατα να κοιτούν προς τα έξω περίπου στις 45 μοίρες, ώστε να δημιουργείται περισσότερος χώρος για να χαμηλώσουν οι γοφοί. Το ελαφρώς μεγαλύτερο άνοιγμα των ποδιών διευκολύνει επίσης την κίνηση.
Ιδιαίτερη σημασία έχει και η θέση του επάνω μέρους του σώματος. «Τεντώστε τα χέρια μπροστά σας και παρατηρήστε πού βρίσκονται οι ώμοι σας. Έτσι θα καταλάβετε αν ανεβαίνουν προς τα αυτιά ή αν παραμένουν χαλαροί, που είναι και η σωστή θέση», επισημαίνει.
Για όσους δυσκολεύονται να χαμηλώσουν αρκετά, υπάρχει και μια πιο εύκολη εκδοχή. «Αν η στάση είναι άβολη, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε ένα τουβλάκι ή ένα bolster για στήριξη. Καθίζοντας πάνω σε αυτά, η στάση γίνεται πιο προσιτή, ενώ εξακολουθεί να δουλεύει αποτελεσματικά την περιοχή των γοφών», αναφέρει η Τζόσι.