Για πολλούς ανθρώπους, η ψυχολογία της συνεχούς βιασύνης έχει γίνει τρόπος ζωής. H μέρα ξεκινά και τελειώνει με την ίδια φράση: «Δεν προλαβαίνω».

Από το πρωί μέχρι το βράδυ τρέχουμε να ολοκληρώσουμε υποχρεώσεις, δουλειές και εκκρεμότητες, ενώ ακόμη και οι στιγμές χαλάρωσης γεμίζουν με άγχος και σκέψεις για το επόμενο πράγμα που πρέπει να γίνει. Κι όμως, όσο περισσότερο προσπαθούμε να τα χωρέσουμε όλα μέσα στη μέρα, τόσο πιο έντονη γίνεται η αίσθηση ότι ο χρόνος δεν φτάνει ποτέ.

Η ανάγκη να είμαστε διαρκώς παραγωγικοί και απασχολημένοι δεν σχετίζεται πάντα μόνο με τις υποχρεώσεις της καθημερινότητας, αλλά και με βαθύτερα ψυχολογικά μοτίβα που δύσκολα αναγνωρίζονται.

Τι λέει η Ψυχολογία για όσους νιώθουν ότι ζουν μόνιμα κυνηγώντας τον χρόνο και γιατί αυτή η κατάσταση επηρεάζει σοβαρά την ψυχική τους ισορροπία στο Bovary.gr

Διαβάστε περισσότερα στο iefimerida.gr

Για πολλούς ανθρώπους, η ψυχολογία της συνεχούς βιασύνης έχει γίνει τρόπος ζωής. H μέρα ξεκινά και τελειώνει με την ίδια φράση: «Δεν προλαβαίνω».

Από το πρωί μέχρι το βράδυ τρέχουμε να ολοκληρώσουμε υποχρεώσεις, δουλειές και εκκρεμότητες, ενώ ακόμη και οι στιγμές χαλάρωσης γεμίζουν με άγχος και σκέψεις για το επόμενο πράγμα που πρέπει να γίνει. Κι όμως, όσο περισσότερο προσπαθούμε να τα χωρέσουμε όλα μέσα στη μέρα, τόσο πιο έντονη γίνεται η αίσθηση ότι ο χρόνος δεν φτάνει ποτέ.

Η ανάγκη να είμαστε διαρκώς παραγωγικοί και απασχολημένοι δεν σχετίζεται πάντα μόνο με τις υποχρεώσεις της καθημερινότητας, αλλά και με βαθύτερα ψυχολογικά μοτίβα που δύσκολα αναγνωρίζονται.

Τι λέει η Ψυχολογία για όσους νιώθουν ότι ζουν μόνιμα κυνηγώντας τον χρόνο και γιατί αυτή η κατάσταση επηρεάζει σοβαρά την ψυχική τους ισορροπία στο Bovary.gr

Διαβάστε περισσότερα στο iefimerida.gr