Όταν μια έντονη αντιπαράθεση ξεσπά, αρκετοί άνθρωποι καταλήγουν σε κλάμα χωρίς έλεγχο, η Ψυχολογία εξηγεί για ποιον λόγο συμβαίνει αυτό.

Το φαινόμενο αυτό εμφανίζεται συχνά τη στιγμή που η ένταση ανεβαίνει και τα λόγια μοιάζουν να υπερβαίνουν την ικανότητα επεξεργασίας τους από το άτομο που τα δέχεται.

Για να εξηγηθεί καλύτερα, η ψυχολόγος Άνα Γκαλάν, ειδικός στο άγχος και στη διαχείριση συναισθημάτων, σημειώνει στο ισπανικό Hola ότι: «Όταν δακρύζεις κατά τη διάρκεια ενός καβγά, δεν χάνεις τον έλεγχο, ρυθμίζεις τον εαυτό σου: ο εγκέφαλός σου πιστεύει ότι υπάρχει κίνδυνος».

Γιατί κάποιοι άνθρωποι κλαίνε όταν τσακώνονται

Όπως σημειώνει, ο οργανισμός ενεργοποιεί μηχανισμούς συναγερμού, με την καρδιά να επιταχύνει, την αναπνοή να γίνεται πιο γρήγορη και την έκκριση ορμονών του στρες να αυξάνεται, κάτι που συχνά καταλήγει σε δάκρυα ακόμη και χωρίς αίσθημα θλίψης.

Σε τέτοιες στιγμές, το σώμα λειτουργεί σαν βαλβίδα αποσυμπίεσης. Η συναισθηματική φόρτιση δεν εκφράζεται πάντα άμεσα με λέξεις και τότε βρίσκει διέξοδο μέσα από το κλάμα. Η Άνα Γκαλάν εξηγεί ότι «Τα δάκρυα εκείνη τη στιγμή είναι κυριολεκτικά η βαλβίδα εκτόνωσης του σώματος, καθώς βοηθούν στην απελευθέρωση συσσωρευμένης έντασης, μειώνουν τα επίπεδα της ορμόνης του στρες και φέρνουν μια αίσθηση ανακούφισης. Όταν κλαις δεν ξεχειλίζεις, ρυθμίζεσαι».

Συχνά, αυτή η αντίδραση δεν αφορά μόνο το παρόν περιστατικό, αλλά και συσσωρευμένα συναισθήματα που δεν έχουν εκφραστεί για μεγάλο χρονικό διάστημα, όπως απογοήτευση, θυμός ή αίσθημα αδικίας.

Στην κοινωνία εξακολουθεί να επικρατεί η ιδέα ότι το κλάμα συνδέεται με αδυναμία. Ωστόσο, η σύγχρονη ψυχολογία απομακρύνεται από αυτή την αντίληψη. Η ειδικός σημειώνει ότι «Πρέπει να αποδομήσουμε έναν μύθο που μας έχει επιβληθεί για πολύ καιρό. Το κλάμα έχει στιγματιστεί ως ένδειξη αδυναμίας. Όμως η επιστήμη και η ψυχολογία συμφωνούν ότι τα δάκρυα αποτελούν φυσική και αναγκαία διαδικασία, τόσο συναισθηματικά όσο και σωματικά».

Δεν αντιδρούν όλοι οι άνθρωποι με τον ίδιο τρόπο στις λεκτικές συγκρούσεις. Ορισμένοι εμφανίζουν μεγαλύτερη ευαισθησία και συναισθηματική ένταση. Σε αυτό το πλαίσιο, η Άνα Γκαλάν αναφέρεται σε ανθρώπους με αυξημένη ευαισθησία, γνωστούς στην ψυχολογία ως άτομα υψηλής ευαισθησίας. Η θεωρία αυτή, που εισήχθη από την Ίλεν Άρον τη δεκαετία του 1990, περιγράφει μια βιολογική βάση της ευαισθησίας που δεν αποτελεί ελάττωμα, αλλά διαφορετικό τρόπο επεξεργασίας των ερεθισμάτων.

Όπως επισημαίνεται, η ενσυναίσθηση παίζει καθοριστικό ρόλο. Άνθρωποι που νιώθουν πιο έντονα τα συναισθήματα των άλλων συχνά συγκινούνται ή κλαίνε ευκολότερα, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι είναι πιο αδύναμοι. Αντίθετα, αυτή η αντίδραση μπορεί να δείχνει βαθύτερη σύνδεση με τον εσωτερικό τους κόσμο και με τους γύρω τους. Σε μια πιο θετική οπτική της ψυχολογίας, το κλάμα μπορεί να λειτουργεί ως ένδειξη ανθεκτικότητας, καθώς βοηθά στην αναγνώριση και στην επεξεργασία δύσκολων συναισθημάτων.

Πώς να μην αφήσετε μια αντιπαράθεση να σας καταβάλλει

Παράλληλα, υπάρχουν πρακτικοί τρόποι ώστε μια έντονη συζήτηση να μην οδηγεί σε συναισθηματική υπερφόρτωση. Η ειδικός προτείνει πρώτα να δίνεται χρόνος πριν από την απάντηση, ώστε να μειώνεται η ένταση και να οργανώνονται οι σκέψεις πιο καθαρά. Επίσης, τονίζεται η σημασία του να μην ερμηνεύονται όλα τα λόγια κυριολεκτικά, καθώς συχνά εκφράζουν τη συναισθηματική κατάσταση του άλλου και όχι αντικειμενικές αλήθειες.

Η επικοινωνία με βάση το προσωπικό βίωμα μπορεί να βοηθήσει σημαντικά. Η φράση «με πληγώνει ο τρόπος που μου μιλάς» είναι πιο αποτελεσματική από μια παρορμητική αντίδραση, καθώς ανοίγει χώρο για κατανόηση. Εξίσου σημαντική είναι η αυτοπαρατήρηση, ώστε το άτομο να αναγνωρίζει τι το επηρεάζει περισσότερο και γιατί. Τέλος, η ενίσχυση της αυτοεκτίμησης θεωρείται καθοριστικός παράγοντας, καθώς η συνεχής αμφισβήτηση και η έντονη κριτική κάνουν την ευαισθησία πιο δύσκολη στη διαχείριση.

Στο τέλος, η βασική ιδέα που αναδεικνύεται είναι ότι το κλάμα δεν αποτελεί ένδειξη αδυναμίας, αλλά μια βαθιά ανθρώπινη λειτουργία που συνδέεται με την επεξεργασία των συναισθημάτων και την ψυχική ισορροπία. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει η Άνα Γκαλάν «Το να κλαις εύκολα δεν είναι αδυναμία, είναι ανθρωπιά. Είναι μία από τις πιο ήσυχες και πιο γενναίες μορφές δύναμης».

Διαβάστε περισσότερα στο bovary.gr