Οι γλάστρες δύσκολα θα εξαφανιστούν από τα μπαλκόνια και τους κήπους μας, όμως ο τρόπος με τον οποίο εντάσσουμε τα φυτά στους εξωτερικούς χώρους αρχίζει να αλλάζει.

Αντί για πολλές διαφορετικές γλάστρες τοποθετημένες η μία δίπλα στην άλλη, η νέα τάση στο landscaping προτείνει κάτι περισσότερο οργανωμένο και αρχιτεκτονικό. Οι υπερυψωμένες ζαρντινιέρες, τα μεγάλα παρτέρια και οι σταθερές κατασκευές από ξύλο, μέταλλο ή σκυρόδεμα περνούν στο προσκήνιο, μετατρέποντας τα φυτά σε βασικό στοιχείο της διαμόρφωσης του χώρου και όχι απλώς σε διακοσμητικές προσθήκες.

Η διαφορά βρίσκεται κυρίως στον τρόπο με τον οποίο οργανώνεται το πράσινο. Εκεί όπου προηγουμένως υπήρχαν μικρές και μεγάλες γλάστρες διάσπαρτες σε κάθε γωνία, τώρα δημιουργούνται συγκεκριμένες ζώνες βλάστησης. Μια ζαρντινιέρα μπορεί να τοποθετεί και να πιάνει τη μία πλευρά μιας βεράντας, ένα υπερυψωμένο παρτέρι να φιλοξενεί μαζί αρωματικά φυτά και μικρούς θάμνους, ενώ μια μεταλλική κατασκευή μπορεί να λειτουργήσει ταυτόχρονα ως βάση για τα φυτά και ως διαχωριστικό.

Οι υπερυψωμένες ζαρντινιέρες οργανώνουν διαφορετικά τον χώρο

Ένας από τους λόγους που η συγκεκριμένη τάση αποκτά ενδιαφέρον είναι ότι δεν αφορά μόνο την εμφάνιση του κήπου ή της βεράντας. Οι μεγάλες ζαρντινιέρες μπορούν να χρησιμοποιηθούν σχεδόν όπως χρησιμοποιούνται τα έπιπλα μέσα στο σπίτι: για να ορίσουν διαφορετικές λειτουργίες.

Σε μια μεγάλη βεράντα, για παράδειγμα, μια σειρά από ψηλές ζαρντινιέρες μπορεί να διαχωρίσει την τραπεζαρία από το καθιστικό χωρίς να κλείνει οπτικά τον χώρο. Σε έναν κήπο μπορούν να δημιουργηθούν συγκεκριμένες περιοχές για αρωματικά φυτά, λαχανικά ή λουλούδια, ενώ ακόμη και σε ένα μικρότερο μπαλκόνι μία ενιαία κατασκευή μπορεί να αντικαταστήσει πολλές μεμονωμένες γλάστρες. Έτσι, τα φυτά αποκτούν και αρχιτεκτονικό ρόλο. Δημιουργούν όρια, δίνουν ύψος και βάθος και μπορούν να κάνουν έναν εξωτερικό χώρο να φαίνεται περισσότερο οργανωμένος χωρίς την προσθήκη τοίχων ή άλλων ογκωδών στοιχείων.

Ξύλο, corten και σκυρόδεμα

Η νέα αισθητική δεν περιορίζεται στη μορφή της ζαρντινιέρας αλλά περνά και στα υλικά. Το ξύλο παραμένει μία από τις πιο εύκολες επιλογές, ιδιαίτερα σε εξωτερικούς χώρους όπου θέλουμε ένα πιο ζεστό και φυσικό αποτέλεσμα.

Δίπλα του, όμως, εμφανίζονται όλο και περισσότερο υλικά με πιο έντονο αρχιτεκτονικό χαρακτήρα. Το corten, με τη χαρακτηριστική οξειδωμένη επιφάνειά του, δημιουργεί ενδιαφέρουσα αντίθεση με το πράσινο των φυτών, ενώ το αλουμίνιο λειτουργεί καλά σε πιο μίνιμαλ χώρους. Το σκυρόδεμα, από την άλλη, μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε μεγάλες γεωμετρικές κατασκευές και ταιριάζει ιδιαίτερα σε σύγχρονες βεράντες και αυλές.

Αυτό δεν σημαίνει ότι μια μεσογειακή βεράντα πρέπει ξαφνικά να αποκτήσει αυστηρή, βιομηχανική εικόνα. Τα συγκεκριμένα υλικά μπορούν να συνδυαστούν με λεβάντα, δεντρολίβανο, ελιές, αγρωστώδη ή άλλα φυτά που μαλακώνουν τις γραμμές τους.

Το μυστικό βρίσκεται και στα διαφορετικά ύψη

Οι ίδιες οι ζαρντινιέρες είναι μόνο η βάση. Για να μη μοιάζει η σύνθεση επίπεδη, ιδιαίτερο ρόλο έχει η επιλογή των φυτών. Μικροί θάμνοι μπορούν να δημιουργήσουν τον βασικό όγκο, χαμηλότερα αρωματικά και καλλωπιστικά φυτά να γεμίσουν τα κενά, ενώ είδη που πέφτουν προς τα έξω μπορούν να «σπάσουν» τις αυστηρές γραμμές μιας ξύλινης ή μεταλλικής κατασκευής. Με αυτόν τον τρόπο δημιουργούνται διαφορετικά επίπεδα και το πράσινο αποκτά μεγαλύτερο βάθος.

Πρόκειται ουσιαστικά για μια διαφορετική λογική διαμόρφωσης, αντί να αγοράζουμε μία ακόμη γλάστρα κάθε φορά που προσθέτουμε ένα φυτό, σχεδιάζουμε εξαρχής πού και με ποιον τρόπο θα συγκεντρωθεί η βλάστηση.

Οι κλασικές γλάστρες, φυσικά, παραμένουν χρήσιμες και σε πολλές περιπτώσεις απαραίτητες. Αυτό που αλλάζει είναι ότι δεν χρειάζεται να διαθέτουν όλο το πράσινο ενός εξωτερικού χώρου. Οι υπερυψωμένες ζαρντινιέρες και τα οργανωμένα παρτέρια δίνουν τη δυνατότητα να αντιμετωπίσουμε τα φυτά όπως οποιοδήποτε άλλο βασικό στοιχείο της διακόσμησης, δηλαδή με σχέδιο, συγκεκριμένη θέση και ξεκάθαρο ρόλο.

Διαβάστε περισσότερα στο bovary.gr