Τη δική του προσωπική μάχη με την παχυσαρκία και τις ακραίες συμπεριφορές του παρελθόντος περιέγραψε ο Γιώργος Ηλιόπουλος, αποκαλύπτοντας σε συνέντευξή του στον Γιάννη Βίτσα πως η σχέση του με το φαγητό και τις καταχρήσεις είχε φτάσει σε επικίνδυνα επίπεδα για την υγεία του. Ο αγώνας με τη ζυγαριά και οι μεγάλες αυξομειώσεις στο βάρος του υπήρξαν σταθμός στη ζωή του: «Εγώ είμαι χοντρός! Μέσα μου ένα χοντρό παιδί κλαίει κάθε ημέρα που δεν τρώει τυρόπιτες! Έχω την ψυχολογία του χοντρού. Τη λέω τη λέξη. Δεν μπορώ να πω εύσωμος. Νομίζω ότι με δουλεύω. Δηλαδή ξέρεις αυτή η καταστροφή των political correct που εντέλει μας έχει κάνει ειδικούς στην υποκρισία. Αυτό με τρελαίνει». Αναφερόμενος στα ανώτατα και κατώτατα όρια που έφτασε, σημείωσε: «Έχω φτάσει 160 κιλά. Θυμάμαι στη σχολή με έλεγαν να ακορντεόν τα παιδιά. […] Το πιο κάτω που έχω φθάσει σε κιλά είναι 69 προς 70. Έχω κάνει απόσταση 90 κιλών. Δεν είναι καλό παράδειγμα δηλαδή μην παρασυρθεί […]