Για τους Έλληνες μεγιστάνες της ναυτιλίας, των χρυσών δεκαετιών, η θάλασσα ήταν κάτι παραπάνω από το μέσο για να βγάλουν χρήματα. Ήταν μια «ερωμένη», ένα σημείο να σκεφτούν, να κλείσουν συμφωνίες, να παραθέσουν δεξιώσεις, να απολαύσουν τις οικογένειες τους, να δείξουν την δύναμη τους, να απομονωθούν, να διαφωνήσουν, να βάλουν στόχους, να ζήσουν. Και για να το επιτύχουν δημιούργησαν τα προσωπικά τους «καταφύγια», θαλαμηγούς υπέρμετρης πολυτέλειας που σήμερα πολλές από αυτές μοιάζουν με χρονοκάψουλές που μπορεί κάποιες από αυτές να έχουν «αλλάξει» χέρια αλλά πάντα το όνομα τους θα είναι συνδεδεμένο με το «μέγα της θαλάσσης κράτος» και με τους Έλληνες εφοπλιστές εκείνων των χρυσών δεκαετιών. Με εξαίρεση ίσως τη θαλαμηγό «Atlantis» των 115,82 μέτρων που ναυπηγήθηκε το 1981, για την οικογένεια Νιάρχου, το «Christina O» των 99 μέτρων και το «Alexander» των 122 μέτρων, ναυπηγήθηκαν, το 1943 η πρώτη και το 1965 το δεύτερο. Μια δεκαετία σχεδόν νωρίτερα και συγκεκριμένα το 1930 είχε κατασκευαστεί ένα άλλο μεγαλοπρεπές σκάφος 80 […]