Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Engineering, εξέτασε τη φυσική ουσία obakulactone (OL) από τον φλοιό του φυτού Phellodendri cortex. Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι η OL προάγει τη διάσπαση της πρωτεΐνης acyl coenzyme A thioesterase 1 (ACOT1), η οποία εμπλέκεται στον μεταβολισμό των λιπαρών οξέων. Η διαδικασία αυτή, μέσω του συστήματος ουβικιτίνης–πρωτεοσώματος, συμβάλλει στην αποκατάσταση της ισορροπίας των ακόρεστων λιπαρών οξέων που σχετίζονται με τη φλεγμονή.

Η ρευματοειδής αρθρίτιδα δεν οφείλεται μόνο σε δυσλειτουργία του ανοσοποιητικού, αλλά και σε μεταβολικές διαταραχές που αφορούν τα λιπιδικά μονοπάτια. Η στόχευση αυτών των μηχανισμών ανοίγει νέους δρόμους για τη θεραπεία της νόσου.

Πειραματικά αποτελέσματα και επιδράσεις της θεραπείας

Οι ερευνητές δοκίμασαν την OL σε αρουραίους με ρευματοειδή αρθρίτιδα, στους οποίους χορηγήθηκαν ημερήσιες δόσεις χαμηλής, μεσαίας και υψηλής συγκέντρωσης για 21 ημέρες.

Τα ζώα που έλαβαν θεραπεία παρουσίασαν μειωμένο πρήξιμο στις αρθρώσεις και βελτίωση στη δομή του χόνδρου και του αρθρικού ιστού. Ο θύμος και ο σπλήνας, όργανα με ρόλο στη ρύθμιση του ανοσοποιητικού, εμφάνισαν επίσης σημάδια αποκατάστασης.

Η OL περιόρισε την παρουσία φλεγμονωδών ανοσοκυττάρων στον αρθρικό ιστό, μετατρέποντας τα μακροφάγα από τον προφλεγμονώδη τύπο M1 (CD86) στον αντιφλεγμονώδη M2 (CD206) και μειώνοντας τον σχηματισμό κυττάρων Th17 από CD4⁺ Τ κύτταρα.

Παράλληλα, μειώθηκαν τα επίπεδα φλεγμονωδών μορίων στο αίμα, όπως IL-1β, IL-6, IL-17 και TNF-α, ενώ δείκτες που σχετίζονται με τη ρευματοειδή αρθρίτιδα (RF, CCP-Ab, CRP, MMP-3) παρουσίασαν σημαντική μείωση, ιδιαίτερα στις υψηλότερες δόσεις.

Μηχανισμοί δράσης και μοριακές αναλύσεις

Οι πολυομικές αναλύσεις έδειξαν ότι η OL διορθώνει ανωμαλίες σε βασικά ακόρεστα λιπαρά οξέα, όπως το αραχιδονικό, το λινελαϊκό και το α-λινολενικό οξύ, τα οποία επηρεάζουν τη φλεγμονή μέσω των σηματοδοτικών μονοπατιών.

Σε εργαστηριακές δοκιμές, η OL επιβράδυνε την ανάπτυξη των αρθρικών ινοβλαστών, προκάλεσε τον προγραμματισμένο κυτταρικό τους θάνατο και μείωσε την παραγωγή φλεγμονωδών σημάτων.

Οι μελέτες σύνδεσης επιβεβαίωσαν ότι η OL στοχεύει άμεσα το ένζυμο ACOT1, με σταθερές διάσπασης (Kd) (6.18 ± 0.26) μmol·L⁻¹ (μέθοδος MST) και (6.34 ± 0.38) μmol·L⁻¹ (μέθοδος SPR). Η δράση της προάγει την αποδόμηση του ACOT1 και μειώνει τα επίπεδα της stearoyl-CoA desaturase-1 (SCD1).

Αυτό το αποτέλεσμα διαταράσσει κρίσιμα σηματοδοτικά μονοπάτια, όπως τα JAK–STAT και PI3K–AKT, περιορίζοντας έτσι τη φλεγμονή και την ίνωση στους αρθρικούς ινοβλάστες.

Προοπτικές για τη θεραπεία της ρευματοειδούς αρθρίτιδας

Τα πρόσθετα πειράματα επιβεβαίωσαν ότι το ACOT1 αποτελεί κεντρικό παράγοντα στις αντιφλεγμονώδεις, αντικυτταρικές και προαποπτωτικές επιδράσεις της OL, συνδέοντας τον μεταβολισμό των λιπαρών οξέων με τα μονοπάτια σηματοδότησης του ανοσοποιητικού.

Η ρευματοειδής αρθρίτιδα επηρεάζει περίπου το 1% του παγκόσμιου πληθυσμού, ενώ οι υπάρχουσες θεραπείες συχνά εμφανίζουν περιορισμένη αποτελεσματικότητα και σοβαρές παρενέργειες.

Τα ευρήματα της μελέτης υποδεικνύουν ότι η στόχευση του ACOT1 και του μεταβολισμού των λιπαρών οξέων μπορεί να οδηγήσει σε πιο ακριβείς θεραπευτικές στρατηγικές που αντιμετωπίζουν τους βαθύτερους μηχανισμούς της νόσου.

Πηγή: SciTechDaily