Η σημασία της εμβολιαστικής κάλυψης στα άτομα με χρόνια νοσήματα είναι πλέον αδιαμφισβήτητη. Oμως, ποια εμβόλια πρέπει να κάνουν όσοι που έχουν διαγνωστεί με καρδιαγγειακά νοσήματα; Ποια έχουν προτεραιότητα και ποια ακολουθούν;
Η Ελληνική Καρδιολογική Εταιρεία (ΕΚΕ) με στόχο την έγκυρη και επιστημονικά τεκμηριωμένη πληροφόρηση δημιούργησε το ενημερωτικό έντυπο με τίτλο «Συστάσεις της ΕΚΕ για τον Εμβολιασμό στους Καρδιαγγειακούς Ασθενείς». Πρόκειται για ένα αναλυτικό, πολυσέλιδο έντυπο που βασίζεται στη διεθνή βιβλιογραφία και παρουσιάζει με σαφή και κατανοητό τρόπο τις σύγχρονες συστάσεις εμβολιασμού για ασθενείς με καρδιαγγειακά νοσήματα προς ενημέρωση – κυρίως, αλλά όχι μόνον – της ιατρικής καρδιολογικής κοινότητας. Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να διαβάσουν αναλυτικά τις οδηγίες στο Διαδίκτυο (https://www.hcs.gr/chrhsima-eggrafa/systaseis-tis-eke-gia-ton-emvoliasmo-ton-kardiangeiakon-asthenon/), ενώ στο κείμενο που ακολουθεί συνοψίζονται τα βασικά σημεία.
Η στεφανιαία νόσος (ΣΝ) αποτελεί μία από τις κυριότερες αιτίες νοσηρότητας και θνητότητας διεθνώς. Οι ασθενείς διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης σοβαρών επιπλοκών από λοιμώξεις του αναπνευστικού, όπως η γρίπη, η πνευμονιοκοκκική νόσος και η λοίμωξη Covid-19. Οι λοιμώξεις αυτές μπορούν να επιταχύνουν την εξέλιξη της καρδιαγγειακής νόσου, να προκαλέσουν απορρύθμιση της καρδιακής λειτουργίας ή ακόμη και οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου. Η πρόληψη μέσω του εμβολιασμού αποτελεί τεκμηριωμένη στρατηγική δημόσιας υγείας με σημαντικά οφέλη για τους καρδιοπαθείς.
Η Ελληνική Καρδιολογική Εταιρεία, σε εναρμόνιση με τις διεθνείς κατευθυντήριες οδηγίες (ESC, CDC, ACIP), υπογραμμίζει τη σημασία της τακτικής και έγκαιρης εμβολιαστικής κάλυψης.
Συνιστώμενοι εμβολιασμοί
Η ΕΚΕ υπογραμμίζει ότι η ολοκληρωμένη εμβολιαστική κάλυψη αποτελεί ουσιώδες τμήμα της δευτερογενούς πρόληψης και καλεί τους ιατρούς όλων των ειδικοτήτων να ενσωματώσουν τον εμβολιασμό στην καθημερινή κλινική πρακτική.
Οι ειδικοί της Εταιρείας υπογραμμίζουν ότι οι εμβολιασμοί στους ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια (ΚΑ) στοχεύουν αφενός στη μείωση του κινδύνου λοίμωξης, που μπορεί να απορρυθμίσει τη νόσο, και αφετέρου στη μείωση των καρδιαγγειακών συμβαμάτων (νοσηλεία, οξείες απορρυθμίσεις, καρδιαγγειακός θάνατος).
Συνεπώς, ο εμβολιασμός θεωρείται πλέον βασικός πυλώνας πρόληψης στην καρδιολογία, σε συνδυασμό με την τροποποίηση του τρόπου ζωής, τον έλεγχο παραγόντων κινδύνου (αρτηριακή υπέρταση, δυσλιπιδαιμία, σακχαρώδης διαβήτης) και τη φαρμακοθεραπεία.
Κατά περίπτωση συνιστώνται επίσης εμβόλια για ηπατίτιδα Α και Β, μηνιγγιτιδόκοκκο και αναμνηστική δόση Tdap κάθε 10 χρόνια.
Αντίστοιχες συστάσεις υπάρχουν και για τις διάφορες μορφές μυοκαρδιοπάθειας, όπου οι λοιμώξεις δύναται να επιβαρύνουν σημαντικά τη λειτουργία της καρδιάς. Στο πλαίσιο αυτό και συνοψίζοντας τις οδηγίες των ειδικών της ΕΚΕ, οι οδηγίες είναι οι εξής:
Στους καρδιο-ογκολογικούς ασθενείς (δηλαδή, σε άτομα με καρδιαγγειακό νόσημα που υποβάλλονται σε αντικαρκινική θεραπεία), η έγκαιρη αξιολόγηση της εμβολιαστικής κατάστασης είναι καθοριστικής σημασίας. Οι εποχικές και προγραμματισμένες δόσεις εμβολίων θα πρέπει να καθορίζονται με βάση την ηλικία, το καρδιαγγειακό προφίλ κινδύνου και τον τύπο του κακοήθους νεοπλάσματος, και να χορηγούνται κατά προτίμηση 2-4 εβδομάδες πριν από την έναρξη της ογκολογικής θεραπείας.
Τα αδρανοποιημένα (μη ζωντανά) εμβόλια που θεωρούνται ασφαλή σε ασθενείς που πρέπει επειγόντως να υποβληθούν σε αντικαρκινική θεραπεία είναι για:
Σημειώνεται ότι τα ζωντανά εξασθενημένα εμβόλια (όπως ιλαράς – παρωτίτιδος – ερυθράς ή MMR, ανεμευλογιάς και το ενδορρινικό εμβόλιο γρίπης) αντενδείκνυνται κατά τη διάρκεια ενεργού αντικαρκινικής θεραπείας και για τουλάχιστον 3-6 μήνες μετά το τέλος της θεραπείας.